بن مير محمّد علىّ بن مير سيّد محمّد موسوى شاهاندشتى مازندرانى اصفهانى ، عالم فاضل فقيه زاهد ، از علماى مشهور اصفهان در عصر حاضر در سال 1319 ق در اصفهان متولّد گرديد ، و نزد ملّا محمّد ابراهيم مقدّمات را فرا گرفت . سپس نزد حاج ابو القاسم زفرهاى ، شيخ احمد حسينآبادى ، ميرزا احمد مدرّس ، آخوند ملّا محمّد حسين فشاركى ، مير سيّد على نجفآبادى ، سيّد على اصغر برزانى ، شيخ محمّد على فتحى دزفولى ، ملّا محمّد همامى و سيّد محمّد نجفآبادى به تحصيل پرداخت .
او در سال 1355 ق به نجف اشرف عزيمت نمود ، و از درس علماى اعلام و مراجع عظام سيّد ابو الحسن اصفهانى ، آقا ضياء الدّين عراقى ، ميرزا ابو الحسن مشكينى ، سيّد عبد الهادى شيرازى ، ميرزا محمّد حسين نايينى و شيخ محمّد كاظم شيرازى بهره گرفت ، و در تحصيل معلومات خود كوشيد تا به درجهء اجتهاد نائل آمد ، و از اساتيد خويش اجازه دريافت نمود ، و پس از 12 سال تحصيل به اصفهان بازگشت ، و به حلّ مشكلات شرعى مردم ، اقامهء جماعت ، و تدريس پرداخت .
در ابتدا وكيل تامّ الاختيار آيتاللهالعظمى بروجردى و سپس آيتاللهالعظمى خويى در اصفهان بود . او در تأسيس و ادارهء بسيارى از مؤسّسات خيريّه و مذهبى اصفهان نقش مؤثّرى داشت كه از آن جمله است مؤسّسهء خيريّهء ابا بصير و مؤسّسهء خيريّهء مهديّه . همچنين در يارى نيازمندان و هدايت گمراهان تلاش بسيار نمود ، و از جمله جهت مقابله با فرقهء ضالّهء بهاييّت ، فداكارىها نمود . او سرانجام در 7 ربيع الثّانى 1396 ق توسّط افراد منحرف از ولايت ، در هنگام طلوع فجر از نزديكى مسجدى كه در آن نماز مىخواند ربوده شد ، و در نزديك درچهپياز شهيد گرديد . مردم اصفهان ، پيكر او را با شكوه فراوان تشييع ، و به تخت پولاد برده ، نزديك لسان الارض مدفون نمودند و بقعهاى بر مزار او بنا شد . او اوّلين شهيد تكيهء شهدا در تخت فولاد اصفهان به شمار مىروند ، و پس از ايشان ، هزاران نفر از شهيدان انقلاب و دفاع مقدس ، در اين تكيه مدفون گرديدند .
استاد فضل اللّه اعتمادى ( برنا ) در تاريخ شهادت او گويد :
نوشت بيت فصيحى بدون تعميه برنا * قلم چو خواست كه سال شهادتش بنگارد :
« ابو الحسن بره بندگى واحد دانا * بود شهيد و بمينو نماز صبح گزارد »