ابن منده ، محمود
ابو الوفا محمود بن ابراهيم بن سفيان بن منده ( ابراهيم ) بن عبد الوهاب بن مندهء اصفهانى ، از محدّثين حنبلى اصفهان در قرن ششم هجرى . در حدود سال 550 يا 552 ق در اصفهان متولّد شد ، و از مسعود ثقفى ، ابو عبد اللّه رستمى ، ابو الخير باغبان مسعود ثقفى و عبد المنعم سعدويه روايت مىكند .
ابن نجّار ، شيخ عبد الصّمد بن احمد بن ابى الجيش و ضياء از او حديث شنيدهاند . وى در سال 632 هنگامى كه مغولان به اصفهان حمله كردند ، به دست آنان كشته شد . كتاب الايمان از او است . « 1 »
ابن منده - يحيى
ابو زكريّا يحيى بن عبد اللّه اصفهانى ، از محدّثين خاندان ابن مندهء اصفهان است .
وفاتش در سال 445 ق روى داده ، و كتاب تاريخ اصفهان از تأليفات او است . « 2 »
ابن منده ، يحيى
ابو زكريّا يحيى بن عبد الوهاب بن ابى عبد اللّه محمّد بن اسحاق بن يحيى بن مندهء اصفهانى از محدّثان حنبلى اصفهان در قرن پنجم و ششم هجرى ، آخرين فرد معروف خاندان ابن منده در اصفهان است . او را « محدّث بن محدّث بن محدّث بن محدّث بن محدّث بن محدّث ) خواندهاند ( شش طبقه ) . ابو سعد سمعانى از قول محمّد بن ابو نصر لفتوانى نقل مىكند كه او گفت : « خاندان منده از يحيى شروع شده ، و به يحيى ختم گرديده است » . در 19 شوّال 434 ق در اصفهان متولّد گرديده ، در طلب حديث به شهرهاى مختلف همچون نيشابور ، همدان ، بصره و بغداد سفر كرده ، و در بغداد ، در جامع منصور ، املاء حديث كرده است .
هامش
( 1 ) . النّجوم الزّاهرة ، ج 6 ، ص 292 ؛ شذرات الذّهب ، ج 5 ، ص 155 سير اعلام النّبلاء ، ج 22 ، صص 382 - 383 ؛ دانشنامهء ايران و اسلام ، ج 6 ، ص 880 ؛ الايرانيون و الادب العربى ، ج 6 ، ص 500 .
( 2 ) . هفت اقليم ، ج 2 ، ص 348 ؛ ريحانة الادب ، ج 8 ، ص 234 ؛ دانشمندان و بزرگان اصفهان ، ج 1 ، ص 137 .