است . وى از يحيى بن حاتم عسكرى روايت مىكند . عبد اللّه بن محمّد بن جعفر بن حيّان [ حافظ ابو الشّيخ ] نيز از او نقل حديث مىنمايد . ابن منده در سال 320 ق وفات يافته است . « 1 »
ابن منده ، عبد اللّه
ابو الحسن عبد اللّه بن محمّد بن اسحاق بن محمّد بن يحيى اصفهانى از محدّثين خاندان ابن مندهء اصفهان است . از پدرش و از ابراهيم بن عبد اللّه بن محمّد بن خورشيد قولهء تاجر و ابو جعفر بن مرزبان و حسن بن يوه حديث نقل نموده است ، و حسين بن عبد الملك خلال از او روايت مىكند . وى در 10 ربيع الاوّل 462 ق در جيرفت وفات يافت . « 2 »
ابن منده ، عبيد اللّه
عبيد اللّه بن منده ، از محدّثين اصفهان در قرن سوم هجرى است . وى از محمّد بن عاصم مدينى روايت نموده ، و ابو اسحاق سريجانى از او حديث نقل مىنمايد . « 3 »
ابن منده ، عبد الوهاب
ابو عمرو عبد الوهاب بن محمّد بن اسحاق بن محمّد بن مندهء تاجر اصفهانى ، از محدّثين اصفهان در قرن پنجم هجرى است . وى در سال 386 ق متولّد شد ، و براى طلب حديث به نيشابور ، شيراز ، همدان ، مكّه و رى سفر كرد ، و از ابراهيم بن عبد اللّه بن محمّد بن خرشيد قولهء تاجر ، ابو بكر بن مردويه ، ابن عبد الوهاب سلمى و سعيد صيرفى حديث شنيد ، فرزندش يحيى بن عبد الوهاب ، حسن رستمى ، ابو الخير باغبان ، مسعود ثقفى ، مؤتمن ساجى و ديگران از او روايت مىكنند . در اصفهان ، محبوب القلوب بين خاص و عام
هامش
( 1 ) . ذكر اخبار اصفهان ، ج 2 ، ص 117 ؛ سير اعلام النّبلاء ، ج 15 ، ص 13 ؛ دانشنامهء ايران و اسلام ، ج 6 ، ص 878 .
( 2 ) . سير اعلام النّبلاء ، ج 18 ، ص 355 ؛ دانشنامهء ايران و اسلام ، ج 6 ، ص 879 .
( 3 ) . ذكر اخبار اصفهان ، ج 1 ، ص 106 ؛ فرهنگنامهء پارسى ، ص 659 ؛ دانشمندان و بزرگان اصفهان ، ج 1 ، ص 137 .