ابن منده ، ابو الطيّب
ابو الطيّب بن منده ، از ادباء و فضلاى اصفهان است . در علم نحو ، مهارت بسزايى داشته ، و مافرّوخى او را از متقدّمين نام مىبرد . ظاهرا نامبرده در قرن سوم يا چهارم هجرى مىزيسته است . « 1 »
ابن منده ، احمد
ابو سعد احمد بن ابراهيم بن منده ، از محدّثين اصفهان است . از اهل فضل و جود و سخا بود ، و به نيازمندان و غرباء ، خصوصا محدّثين و راويانى كه به اصفهان مىآمدند ، انفاق مىكرد . از محمّد بن عمر بن حفص و عبد اللّه بن جعفر نقل حديث نموده است . وى در سال 351 ق وفات يافت . « 2 »
ابن منده ، احمد
ابو عمرو احمد بن حسن بن مندهء اصفهانى ، از محدّثين اصفهان است . وى در نيشابور ساكن بوده است . « 3 »
ابن منده ، اسحاق
ابو يعقوب اسحاق بن محمّد بن يحيى بن منده ، از محدّثين اصفهان در قرن چهارم هجرى است . از خاندان حديث و روايت است ، حافظ ابو نعيم اصفهانى او را ديده ؛ ولى از او حديث نشنيده است .
از عبد اللّه بن محمّد بن نعمان و ابن ابى عاصم و بزّاز حديث نقل كرده است ، و محمّد عبد الرّحمن بن مخلد از او نقل حديث مىكند . وفات او در ماه رمضان سال 341 ق
هامش
( 1 ) . محاسن اصفهان ، ص 32 ؛ دانشمندان و بزرگان اصفهان ، ج 1 ، ص 135 .
( 2 ) . ذكر اخبار اصفهان ، ج 1 ، ص 155 - دانشمندان و بزرگان اصفهان ، ج 1 ، ص 136 .
( 3 ) . تاريخ نيشابور ، ص 76 ؛ دانشمندان و بزرگان اصفهان ، ج 1 ، ص 136 .