ابن ماشاذه ، عبد اللّه
عبد اللّه بن علىّ بن ماشاذه ، از محدّثين اصفهان است . مافرّوخى او را از متقدّمين فضلاى اصفهان مىنويسد . « 1 »
ابن ماشاذه ، على
ابو الحسن علىّ بن محمّد ( معروف به ماشاذه ) بن احمد بن ميلة بن حرّهء اصفهانى معروف به « ابن ماشاذه » ، از فقهاء و متصوّفهء اواخر قرن چهارم هجرى است . از محمّد بن محمّد بن يونس ابهرى ، ابى عمرو بن حكيم ، مصاحبى و اسوارى روايت نموده است . وى در روز عيد فطر چهارشنبه ، سال 414 ق در اصفهان وفات يافت . مافرّوخى در كتاب خود به نام او علىّ بن ماشاذه اشاره كرده است . « 2 »
ابن ماشاذه ، عمر
ابو محمّد عمر ماشاذهء عبّاسى هاشمى اصفهانى بن محمّد بن اسماعيل بن عبد المؤمن ابى منصور ماشاذه از ادباء و عرفاى قرن هشتم هجرى است . او در خانقاه حسينيّهء اشرف يزد ساكن بوده ، و در 28 ذىحجّه 740 ق از كتابت غرايب القرآن فراغت يافته است . اين نسخه در كتابخانهء مجلس سناى سابق موجود بوده است . « 3 »
ابن ماشاذه ، كمال
تقى الدّين كمال بن قطب الدّين اصفهانى ماشاذهء عبّاسى ، از فضلاء و دانشمندان قرن نهم هجرى بوده است .
وى در شنبه 4 رمضان 842 در شهر « شويم » كرمان ، نسخهاى از كتاب شرح الموجز در طب را به خطّ نسخ كتابت نموده است . اين نسخه به شمارهء 3334 در كتابخانهء آيتاللّه
هامش
( 1 ) . دانشمندان و بزرگان اصفهان ، ج 1 ، ص 130 .
( 2 ) . محاسن اصفهان ، ص 29 ؛ ذكر اخبار اصفهان ، ج 2 ، ص 24 ؛ دانشمندان و بزرگان اصفهان ، ج 1 ، ص 130 .
( 3 ) . فهرست مجلس سنا ، ج 21 ، ص 256 .