ابن ماشاذه ، مسعود
ابو عبد اللّه مسعود بن محمود بن احمد بن عبد المنعم بن ماشاذهء اصفهانى از محدّثين و فقهاى اصفهان در قرن ششم هجرى است . در فقه ، تفسير ، حديث و وعظ مهارت بسيار داشته ، و از غانم بن محمّد برجى ، ابى على حدّاد و محمّد صيرفى نقل مىكند . وى پس از برگشتن از حج در سال 576 ق وفات يافت . « 1 »
ابن ماهويه ، ابراهيم
ابو اسحاق ابراهيم بن محمّد بن مالك قطان معروف به « ابن ماهويه » از محدّثان قرن سوم هجرى . وى كتاب فقيه را نوشته ، و از حسين بن مهدى ، اسماعيل بن يزيد ، محمّد بن عمرو بن عبّاس ، ابو الرّبيع السّمتى ، محمّد بن سلمان لوين و ديگران نقل حديث مىنمايد .
همچنين عبد اللّه بن محمّد بن جعفر ، قاضى ابو احمد محمّد بن احمد بن ابراهيم و محمّد بن جعفر بن يوسف از او روايت مىكنند . ابن ماهويه در سال 304 ق وفات يافت . « 2 »
ابن متويه *
« ابن متويه » شهرت عدّهاى از محدّثين و فقهاى عامّه اصفهان در قرون سوم و چهارم هجرى است . امامت در مسجد جامع اصفهان و تدريس ، متعلّق به اين خاندان بوده است .
نسب اين خاندان به شخصى به نام « متويه » منتهى مىشود .
ابن متويه ، ابراهيم
ابو اسحاق ابراهيم بن محمّد بن حسن بن ابى الحسن اصفهانى معروف به « ابن متويه » از محدّثين و دانشمندان قرن چهارم هجرى . عابد زاهد و دائم الصّوم بوده ، از جمعى از محدّثان روايت مىكند ، از آن جمله است : محمّد بن ابى عمر عدنى ، عبد الجبّار بن علاء ، سعيد محزومى ، ابن ابى شوارب ، بشر بن معاذ بن عقدى ، و محدّثان مصر و شام و عراق .
هامش
( 1 ) . طبقات المفسّرين ، ج 2 ، ص 321 .
( 2 ) . ذكر اخبار اصفهان ، ج 1 ، ص 191 .