بغداد ساكن بوده ، عاقبت در سال 446 ق در اصفهان وفات يافت .
تأليفاتى داشته از آن جمله است : 1 . درر الغوّاص فى علوم الخواص 2 . تهذيب ادب القضاء 3 . الرّوضة « 1 » .
ابن لره ، بندار
ابو عمرو بندار بن عبد الحميد [ كرخى ] اصفهانى معروف به « ابن لرة » از بزرگان علم لغت و ادب است . وى از معاصرين متوكّل عبّاسى ( 232 - 247 ق ) بوده ، گويند هفتصد قصيده كه اوّل آن « بانت سعاد » بود ، در حفظ داشته ، و در نحو نيز جامع آراى مصريان و كوفيان بود . « 2 »
ابن لره شاگرد ابو عبيد قاسم بن سلام بود . ابن كيسان شاگرد صاحب عنوان است ، و بارها در آثارش از او ياد كرده است . « 3 » كتب زير از تأليفات او است :
1 . جامع اللّغة 2 . شرح معانى الباهلى 3 . معانى الشّعر [ 4 . الوحوش ] « 4 » . سال وفاتش معلوم نيست .
ابن لره ، محمّد
محمّد بن لرهء اصفهانى ، مردى فاضل و دانشمند بوده ، و به دانستن علم حساب در زمان خود مشهور بوده ، كتاب الجامع از تأليفات او است . « 5 »
هامش
( 1 ) . تبيين كذب المفترى ، ص 261 ؛ هدية العارفين ، ج 1 ، ص 451 ؛ طبقات الشّافعية ، سبكى ، ج 3 ، ص 207 ؛ الاعلام ، ج 4 ، ص 266 ؛ مرآة الجنان ، ج 3 ، ص 63 ؛ ريحانة الادب ، ج 8 ، ص 178 ؛ اللّباب ، ج 3 ، صص 126 - 127 ؛ دانشمندان و بزرگان اصفهان ، ج 1 ، ص 129 .
( 2 ) . الكنى و الالقاب ، ج 1 ، ص 358 .
( 3 ) . دانشنامهء ايران و اسلام ، ج 6 ، صص 813 - 814 .
( 4 ) . ريحانة الادب ، ج 8 ، ص 181 ؛ دانشمندان و بزرگان اصفهان ج 1 ، ص 129 ؛ الفهرست ، ابن نديم ، ترجمهء فارسى ، ص 139 .
( 5 ) . اخبار الحكماء قفطى ، ص 181 ؛ دانشمندان و بزرگان اصفهان ، ج 1 ، ص 130 .