ابن ليلاف ، عبد اللّه
ابو محمّد عبد اللّه بن محمّد مقرى اصفهانى معروف به « ابن ليلاف » از دانشمندان قرائت در قرن چهارم هجرى بوده ، چهل سال در ماه رمضان بر مردم نماز مىگزارده ، و در نقطهگذارى مصاحف شريف ، و روايت قرائات مختلفهء كلام اللّه مجيد از اساتيد دوران بوده ، سرانجام در غرّهء جمادى الآخر 380 ق در اصفهان وفات يافت . « 1 »
ابن ماما ، احمد
حافظ ابو حامد احمد بن محمّد بن اجيه ( احيد ) بن عبد اللّه بن ماما اصفهانى ، از محدّثين قرن پنجم هجرى است . وى در سال 436 ق وفات يافته است . از تأليفات او ذيل تاريخ بخارى است . تاريخ بخارى از تأليفات حافظ ابو عبد اللّه محمّد بن ابى بكر احمد بخارى غنجارى است . « 2 »
ابن ماشاذه *
« ابن ماشاذه » شهرت عدّهاى از بزرگان اصفهان در قرون سوم تا هفتم هجرى است . اين خاندان ، نسب خويش را به شخصى به نام « ماشاذه » مىرسانند . آنان پيرو مذهب شافعى بوده ، و اغلب ، منصب تدريس و وعظ و افتاء را در اصفهان برعهده داشتهاند . در قريهء رنان ( محلّه رهنان كنونى ) در غرب شهر اصفهان ، مكانى به نام « صحراماشاذه » تاكنون شهرت داشته است .
ابن ماشاذه
ابو عبد اللّه ماشاذه ، از فضلاى اصفهان قبل از قرن پنجم هجرى است . مافرّوخى او را جزو متقدمين آورده است . « 3 »
هامش
( 1 ) . ذكر اخبار اصفهان ، ج 2 ، ص 98 .
( 2 ) . الانساب ، ج 5 ، ص 181 ؛ الاعلام ، ج 1 ، ص 213 ؛ تذكرة الحفّاظ ، ج 3 ، ص 117 سير اعلام النبلاء ، ج 38317 .
( 3 ) . محاسن اصفهان ، ص 29 ؛ دانشمندان و بزرگان اصفهان ، ج 1 ، ص 130 .