تخطي إلى المحتوى الرئيسي

راهنماى دانشوران در ضبط نامها ، نسبها و نسبتها ( فارسي ) — صفحة 421

مساهمون:

ص٤٢١
ابدأ بنفسك قبل الناس كلّهم * فاوصها و اتل ما فى سورة البقرة أ تأمرون ببر تاركين له * ناسين ذلك دأب الخيب الخسره و ان أمرت ببر ثمّ كنت على * خلافه لم تكن الّا من الفجره
و ابو على حسين بن شعيب بن محمّد سنجى مروزى در شمار فقيهان شافعى و شاگرد ابو بكر قفّال مروزى و شارح تلخيص ابو العبّاس بن القاص و متوفّى 436 بدان منسوبند .

سندر :

بر وزن جعفر به معنى گستاخ نام دو كس از صحابه است و سندرة با زيادتى تا در آخر آن نام زنى است كه گندم‌فروشى كرد و پيمانه را تمام گرفت و به خريدار داد . سندره به معنى پيمانهء بزرگى است و از همين معنى است اين مصراع « اكيلكم بالسيف كيل السندره يعنى از خونتان پيمانهء شمشير را تمام گيرم » .

سندل :

بر وزن جعفر نام پرنده‌اى است و لقب عمر بن قيس مكّى است در شمار محدّثان اماميّه .

سندى :

با كسر و سكون نون بر وزن رندى نام سندى بن شاهك رئيس شرطهء بغداد و نام سندى بن ربيع بغدادى و سندى بن عيسى همدانى است كه هر دو در شمار محدّثان خاصّه‌اند و با ياى نسبت منسوب است به سند كه نام بخشى است وسيع در هندوستان . « 1 » سنسن : بر وزن كشمش به معنى تشنگى ، نيز استخوان دنده كه طرف سينه افتاده است و آن نام جمعى است .

سنّى :

با كسر اوّل و تشديد نون منسوب است به سن از قراى تكريت و جايى است كه شبلى صوفى به آن نظر داشته و گفته است :
نزلنا السن نستنا * وفينا من ترى حنا فلما جننا الليل * بذلنا بيننا دنا
و از آن قريه است ابو محمّد عبد اللّه بن على سنّى در شمار فقيهان . و سنّى با ضمّ اوّل و تشديد نون منسوب است به سنّت به معنى راه ، نيز روش ، نيز خوى و مقصود سنّت پيغمبر است كه همان راه و روش او باشد و سنّى وصف هركسى است كه بر سنّت پيغمبر صلى اللّه عليه و آله باشد امّا آن را برابر شيعه به كار برند و كسانى را كه پس از پيغمبر صلى اللّه عليه و آله ابو بكر و عمر و عثمان و على را خليفه دانند سنّى گويند .

سوائى :

با ضمّ اوّل منسوب است به بنى سوائه كه تيره‌اى است در قبيلهء هوازن و ابو جحيفه وهب بن عبد اللّه سوائى از خواصّ اصحاب امام علىّ بن ابى طالب عليهما السّلام و وكيل بيت المال او به دو منسوب است .

سواد :

بر وزن نهاد به معنى سياه نام جمعى است ، از جمله : سواد بن قارب اسدى صحابى .
هامش
( 1 ) - و نيز سندى بن محمّد بن الهادى تتوى ( مدنى ) مكنّى به ابو الحسن نور الدّين در شمار فقيهان حنفى و عالم حديث و تفسير بود . در مدينه سكونت داشت و به سال 1138 درگذشت . از اوست : حاشيه بر سنن ابن ماجه ، - شرح سنن ابى داود ، حاشيه بر صحيح بخارى ، حاشيه بر مسند امام حنبل ، حاشيه بر سنن كبيرهء نسائى و حاشيه‌اى بر بيضاوى ( الأعلام / زركلى : 6 / 253 ) . و نيز سندى بن على ورّاق . وى ، ورّاق اسحاق ارّجانى ابن ابراهيم موصلى بود و كتاب اغانى كبير را نوشت ( الفهرست / ابن نديم : 58 ) .
راهنماى دانشوران در ضبط نامها ، نسبها و نسبتها ( فارسي ) — صفحة 421 | سيد على اكبر برقعى قمى