لها ايضا
هردم ز حسن يار من ريزد تجلاى ديگر * چشمم بود در هر نظر محو تماشاى ديگر
هر ذرهء خاك درش خورشيد تابان در برش * از پرتو مهر رخش دارد تجلاى ديگر
خوبان دنيا گو همه خوبند از سر تا به پا * نام خدا آن دلربا دارد سراپاى ديگر
از بورياى زاهدان بوى ريا آيد از آن * بهر نماز عاشقان باشد مصلاى ديگر
باور مكن قول عدو ساغر كجا و شيشه كو * اى محتسب اين هاىوهو دارم ز صهباى ديگر
من مىدوم سوى حرم دل مىكشد سوى صنم * من مىروم جاى ديگر دل مىرود جاى ديگر
جانم به تنگ آمد از او يا رب چسان سازم به دو * من مىزنم راى ديگر او مىزند راى ديگر
اى عشق بىپروا بيا تا وا رهم از ماسوى * جز درد تو نبود مرا در دل تمناى ديگر
اى مونس غمخوار من خلقى پى آزار من * بس مهر ايزد يار من دارم نه پرواى ديگر
شاه جهانم بىگمان هم تاجور در هنديان * جز ياد داور در جهان دارم نه سوداى ديگر
شاه خاتون
در كتاب دانشمندان آذربايجانى تاليف ميرزا محمد على تربيت كه آن را در سنهء 1314 هجرى در تهران در چاپخانهء مجلس بطبع رسانيده گويد شاه خاتون بنت فخر الدّين احمد صاحب مزرعهء معروفه بوده بر سر قبر وى چنين نوشته هذه الروضة للزاهدة العابدة الصالحة شاه خاتون بنت فخر الدّين احمد تاريخ فوتش سنهء 672 .
شاهماهى خانم
در كتاب نامبرده گويد اين زن خواهر ملا تتارى يا نثارى بود در جمال سيرت و حسن صورت آراسته و بلطافت و نزاكت خيال پيراسته بوده و اين دو بيت اثر طبع او است .