اشكى كه سر ز گوشهء چشمم برون كند * بر روى من نشيند و دعوى خون كند
آه از آن زلفى كه دارد رشتهء جان تا از او * واى از آن لعلى كه هردم مىخورد خوناب او
شريفه
دختر على بن طاوس ميرزا عبد اللّه افندى در رياض العلماء او را ذكر كرده و گفته كانت عالمة فاضلة كاملة كاتبة حافظة للقرآن با اينكه دوازده سال بيشتر از سن او نگذشته بود و سيد بن طاوس او را اجازه داده بود و در كتاب سعد السعود فرموده اين قرآن را وقف كردم بر دخترم شريفه كه حافظهء قرآن است و دوازده سال از سن او گذشته . ذلك فضل اللّه يؤتيه من يشاء و من يشابه ابه فما ظلم .
عظمت و جلالت على بن طاوس اشهر و اظهر از آن است كه آن را در قلم بياوريم در روضات و امل الآمل و مستدرك الوسائل و غير آن زياده از چهل كتاب از تاليفات و تصنيفات او نام بردهاند و او را صاحب كرامات عديده و ازهد أهل و زمان و اتقاى اهل ايمان معرفى كردهاند .
در خاتمهء مستدرك الوسائل و جنة الماوى پارهء از كرامات او را متعرض شدهاند در روز دوشنبه پنجم ذىالقعده سنهء 664 دنيا را وداع گفت و قبر او غير معروف است و تولد او روز پنجشنبه در نيمهء ماه محرم اتفاق افتاده است و مستنصر عباسى از او بسيار تجليل مىكرده است .
شهربانو
دختر سلطان حسين صفوى از آثار باقيهء اين دختر در اصفهان مدرسهء شاهزاده است كه نزديك مسجد حكيم است بنا بر مسطورات تاريخ اصفهان تاليف شيخ حسن جابرى انصارى و در آن مدرسه ملا عبد الجواد حكيم مدرس معقول بوده مساحتش يك جريب يك قفيز است و او دوطبقه است و نيز حمامى كه معروف بحمام شاهزاده است از موقوفات او مىدانند ( و حقير تاريخ صفويه را مختصرا در جلد اول تاريخ سامرا ايراد كردهام كه رجالا و نساء در ترويج مذهب شيعه كوتاهى نكردند ) .