خانهاى داشت بده هزار درهم فروخت و پولش را براى ابن ابى عمير برد چون بدر خانهء او رسيد و در را كوبيد ابن ابى عمير بيرون آمد پولها را تسليم او نمود گفت اين طلب تو است آوردهام ابن ابى عمير پرسيد كه از كجا تحصيل اين مال نمودى آيا به ارث به تو رسيده يا كسى به تو بخشيده گفت هيچكدام نبوده بلكه خانهام را فروختهام براى قضاء دين خود ابن ابى عمير فرمود حديث كرد مرا ضريح محاربى از حضرت صادق عليه السّلام كه فرمود لا يخرج الرجل عن مسقط را سه بالدين . يعنى انسان به جهت دين ترك خانهء خود نمىكند پس فرمود اين پولها را بردار من حاجت بچنين پولى ندارم و حال آنكه به خدا قسم است كه فعلا محتاج بيك درهم مىباشم و ازين پولها يك درهم قبول نخواهم نمود .
و از فضل بن شاذان روايت شده كه وقتى داخل عراق شدم شخصى را ديدم كه با رفيقش عتاب مىكرد و مىگفت تو مردى مىباشى صاحب عيال و محتاجى بكسب و كار و بااينحال سجدهء طولانى بجاى مىآورى و من مىترسم بسبب طول سجده چشمان تو نابينا شود و از كار بيفتى و از اين نحو كلمات در نصيحت او بسيار گفت آخر الامر رفيقش با وى بگفت كه چه بسيار عتاب كردى واى بر تو اگر بنا بود طول سجده باعث كورى شود بايد ابن ابى عمير رضى اللّه عنه نابينا شده باشد چه او بعد از نماز فجر سر بسجدهء شكر مىگذارد و وقت زوال سر از سجده برمىداشت .
و شيخ كشى روايت كرده كه فضل بن شاذان بنزد ابن ابى عمير آمد و او در سجده بود و سجده را بسيار طول داد چون سر از سجده برداشت و طول سجدهء او را مذكور ساخت ابن ابى عمير گفت اگر سجود جميل بن وراج را مىديدى سجدهء مرا طويل نمىشمردى و گفت روزى بنزد جميل رفتم و او سجده را بسيار طول مىداد چون سر برداشت من گفتم كه سجده را بسيار طول داديد گفت اگر طول سجدهء معروف بن خربوذ را مىديدى سجدهء مرا سهل مىشمردى از ملاحظهء اين دو خبر معلوم مىشود كه ابن ابى عمير به طول سجده كه غايت خضوع و منتهاى عبادت و اقرب حالات بنده است بنزد پروردگار و اشد اعمال بر ابليس است معروف و محل توجه بوده و ابن ابى
رياحين الشريعة در ترجمه دانشمندان بانوان شيعه ( فارسي ) — صفحة 329
مساهمون: شيخ ذبيح الله محلاتى
ص٣٢٩