حميده
بنت المولى محمد شريف بن شمس الدّين محمد الرويد شتى الاصفهانى رحمة اللّه عليها ميرزا عبد اللّه الافندى المولود در حدود سنه 1066 المتوفى فى حدود سنه 1130 در رياض العلماء كه نسخهء خطى او را در كتابخانه ملك بدست آوردم مىفرمايد كانت حميده رحمة اللّه عليها فاضله عالمة عارفة معلمة للنساء و كانت بصيرة بعلم الرجال نقية الكلام بقية فضلاء الاعلام تقية من بين الانام .
بعد مىفرمايد زنان عصر او از او استفادهء علم مىنمودند و از براى حميده حواشى و تدقيقاتى است بر كتب حديثه مثل كتاب استبصار شيخ طوسى كه از كتب اربعه است و آن حواشى دلالت دارد بر غايت فضل و غزارت علم او و فهم سرشار ايشان و كثرت اطلاع او بر علم رجال و دقت او در اين قسمت بعد مىفرمايد من يك نسخه از كتاب استبصار كه به خط آن مخدره بود و داراى حواشى مفيده كه تماما از تحقيقات خود او بوده ديدم و مىفرمايد والد من حواشى او را بسيار نقل مىكرد .
در حواشى كتب حديث و آن را معتبر و متين مىشمرد و مدح بسيار مىكرد و پدر من به خط خود استبصار را نوشت با حواشى حميده تا آخر كتاب صلاة كه بسيار فوائد خوب دارد و پدر حميده از شاگردان شيخ بهائى بوده و از او اجازهء روايت دارد و من در نزد پدرش تحصيل مىكردم بسيار حميده را مدح مىكرد و گاه از روى مزاح مىفرمود ( ان لحميدة ربطا بالرجال ) يعنى در علم رجال بسيار دانا است و گاهى از روى مزاح مىگفت حميده علامتة بالتاءين يكى براى تانيث و ديگرى براى مبالغه از غرائب اتفاقات آنكه پدرش او را تزويج كرد بمرد جاهل احمقى كه از أهل آن قريه و از اقرباى ايشان بود و مادر حميده چون به اين مزاوجت مايل بود صورت گرفت و پدر حميده حدود صدسال عمر كرد تا در سنه 1087 يا قريب به آن دنيا را وداع گفت .
حميدة الانصاريه
عابدة من عابدات صدر الاسلام روزى خدمت رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله و سلّم مشرف شد عرض