مع ما يتبعها من كل الدكاكين و الحجرات و غيرها و ششدانگ قريهء ( صيقلان ) و ششدانگ قريهء ( نارنجگل ) كه هر دو از قراى بلوك ورزنه است با متعلقات آن از اراضى معموره و غير معموره و باغستان و تاكستان و غيرها و توليت آن را بحاجى آقا رضا همدانى صاحب مفتاح النبوه و در النظيم بعد از آن با علم و أفضل و أعرف اولاد ذكور او باشد و با انقراض با اعلم علماء رشت باشد بالجمله مشار اليها بعد از انجام مزار مزبور در كرمان بقم آمد بيست سال مجاور بوده تا در حدود سنه 1280 در همان بلده طيبه قم برحمت حق پيوست .
حبيبه زوجهء سهل بن حنيف
انصارى از صواحبات رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله و سلّم در و لا و محبت أهل بيت همانند شوهر خود بوده و سهل بن حنيف بن و اهل بن عليم الانصارى الاوسى المدنى كان به دريا احديا در جميع غزوات با رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله و سلّم بوده و در روز احد كه مردم فرار كردند ايشان فرار نكردند و بموت با رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله و سلّم بيعت كرد و از كسانى كه با ابو بكر احتجاج كرد و با او گفت تو غصب خلافت على كردى و از قبل امير المؤمنين والى مدينه بود كنيهء او ابو سعيد يا سعد يا ابو عبد اللّه بوده و او كسى باشد كه بعد از رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله و سلّم بجانب باطل ميل نكرد و بر منهاج رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله و سلّم باقى بود و در صفين از شرطة الخميس قرار داده شد و از جملهء نقباء دوازدهگانه بود كه آمدند در عقبه با رسول خدا بيعت كردند و در ابتداى اسلام بتهاى قريش را كه از چوب تراشيده بودند سهل بن حنيف آنها را مىدزديد و بزنى كه شوهر نداشت مىداد كه آنها را زير ديك بسوزاند و اين حكايت را بعد از اينكه سهل دنيا را وداع گفت امير المؤمنين آن را نقل مىكرد و تعجب از جرئت سهل مىنمود در سنهء 38 هجرى كه از حرب صفين مراجعت كردند در كوفه دنيا را وداع گفت و امير المؤمنين عليه السّلام هفت تكبير بر جنازهء او گفت و فرمود سهل سزاوار بيش از اينها است .
( مامقانى )