فرمان كرد كه او را به جايزهء بزرك شاد خاطر ساختهاند و او را محترما به وطن خود مراجعت دادند
حقير كويد كه معاويه ام الخير و امثال او را مىطلبيد كه به آنها شماتت نمايد و قدرت خود را به آنها نشان دهد و در ترجمهء اروي گذشت كه اظهار حلم خود را به پيره زنان پروبال شكسته مىنمايد ولى در حق رجال دين كه وجود آنها خار چشم خلافت او بود از ترس اينكه مبادا مردم را بيدار كنند آنى از قتل و غارت آنها سستى نكرد و درباره يك نفر آنها عفو و اغماض ننمود همه را بدون جرم و گناه بقتل رسانيد و در اين مقام ام الخير اگر تقيه را كارفرما نمىشد مقتول مىشد چون ام الخير احساس كرد كه معاويه براى قتل او بهانهجوئى مىكند از حال عثمان و طلحه و زبير از او پرسش مىكند به بهانه اينكه ام الخير آنها را به بدى ياد كند تا در قتل او معذور بوده باشد و ازاينجهت ام الخير درباره آنها گفت آنچه گفت اين هم از فقاهت ام الخير است رحمة اللّه عليها
96 ام خلف
در بانوان دشت كربلا گذشت
97 ام داود كه عمل ام داود به او منسوب است
ايشان دختر عبد اللّه بن ابراهيم و مادر رضاعى حضرت امام جعفر صادق ع مىباشد در اسم او اختلاف است بعضى حبيبه و بعضى فاطمه گفتهاند و ايشان يكى از جدههاى سيد بن طاوس است چنانچه در اقبال ص 657 مىفرمايد ام داود هى جدتنا الصالحة المعروفة بام خالد البربرية ام جدنا داود بن الحسن بن الحسن ابن على بن ابى طالب ع
از عبارت ايشان معلوم مىشود كه مكناة بام خالد هم بوده و از نژاد بربر كيف كان علامه مجلسى در زاد المعاد در اعمال نيمه ماه رجب مىفرمايد بدانكه عمدهء اعمال نصف ماه رجب دعاى ام داود است كه ابن بابويه و شيخ طوسى و سيد بن طاوس رضى