اثر فؤاد كرمانى
زين دخت نبى كه طلعتش نور بهشت * آورد و زمانه دخترى حور سرشت
چون خط جمال او بديباچه صنع * در نقطه حسن كلك قدرت ننوشت
* * *
اين دخت على كه زينبش آمده نام * بر طاق سپهر علم بدريست تمام
تا مادر دهر دختر آورد پسر * دختر نشنيد كسى بدينقدر و مقام
* * *
آن نخله كه دوحه نبوت مغزش * پيوند ولايتى است بر شاخ ترش
البتّه چه زينب آورد ميوه پديد * طوبى كه نكو است نخل طوبى ثمرش
* * *
اين طرفه گهر گه در رحم فاطمه سفت * سريست جلالتش ز اسرار نهفت
در ربته علم او نظر كن كه ز حلم * زان نطق عجيب امام را تسليه گفت
* * *
تسليم و رضا نگر كه آن دخت بتول * در مقتل كشتگان چو فرمود نزول
شكرانه سرود كى خداوند جليل * قربانى ما به پيشگاه تسو قبول
* * *
سرحلقه آن زنان كه بودند اسير * بود آن علويه اشجع از شير دلير
انديشه بدل نداشت زان كوه سپاه * زيراكه به چشم او جهان بود حقير
* * *
آن اختر آسمان و عرفان كمال * از برج حرم دويد با فر و جلال
تابنده چه ماه شد بميدان سپاه * خورشيد زني كه مات از او عقل رجال