را حمقايش لقب كرده بودند و خضراء و خرقاء هم به او خطاب مىكردند و او داراى كنيزانى چند بود و دوكى داشت بزرگ و از اول روز تا ظهر پشم ميرشت و كنيزان خود را به رشتن پشم فرمان مىداد و پس از نصف النهار فرمان مىكرد تا از آن ريسمانها تاب باز مىكردند تا خراب و ضايع مىشد و پيوسته بر اينگونه عادت داشت و خداوند متعال در آيه شريفه شكستن عهد و پيمان را به پاره كردن آن زن ريسمانهاى خود را تمثيل مىفرمايد بالجمله آن مخدره مىفرمايد همانا شما مردم كوفة ايمان و عهود خود را محكم گرديد و پس از آن شكستيد و دغل و خيانت كرديد گاهى از حدود خود درگذريد گاهى بكبر و عتو سينههاى شما جوش مىزند گاهى چون كنيزان كه پستر از غلامان باشند بچاپلوسى و تملق زبان باز كنيد و گاهى چون دشمنان كينهجو سختى پيشه سازيد و يا چون گياهى كه در مزابل رويد ظاهرى خوش و باطنى زشت بنمائيد اجسام و هياكل شما همانند قبور كجكارى و مفوض است كه ظاهري مليح و شكيل و باطنى عفن و خبيث و قبيح دارد همانا توشه ناپسنديده از بهر خويش فرستاديد كه اسباب خشم و سخط يزدان و موجب عذاب و نكال جاويدان شما گرديد اكنون بر برادرم گريه كنيد سوگند با خداى به بايست گريه كنيد چه آنكه كردار زشت شما سزاوار است كه تمام عمر بر خويش بگرييد و بسيار گريه كنيد و خنده كم بنمائيد چه آنكه ساحت خويش را به عارى كه هرگز شسته نشود و ننگ كشتن امام و هتك حرمت حريم سيد انام آلايش داديد و اين ننگ و عار هرگز شسته نشود و بر طرف نگردد چگونه بر طرف و شسته خواهد شد قتل پسر پيغمبر و سيد جوانان اهل بهشت كشتيد كسى را كه ملازم حرب شما و معاذ حزب شما و پشتيبان و نگهبان صلح شما و بنيان اجتماع و احتشام شما و مفزع نوازل و تميمهء حجج شما و تقويم مقالات شما و علامت مناهج و روشنى طريقت شما بود همانا كردار زشت شما ذخيرهء روز رستخيزتان گرديد همگى دستخوش هلاك و دمار و دورى از رحمت پروردگار و دچار سرافكندگى و بوار گرديديد و هرچه كوشش كرديد موجب زيانكارى و نوميدى شما شد و هرچه دست از پى سود آن برآورديد جز هلاك و دمار بهرهء شما نگرديد و آنچه در طمع تجارت و رنج آن بوديد جز ضرر و زيان در ميان ندارد و همانا بغضب
رياحين الشريعة در ترجمه دانشمندان بانوان شيعه ( فارسي ) — صفحة 132
مساهمون: شيخ ذبيح الله محلاتى
ص١٣٢