مكان واقع شود وعقيقه بعد از تراشيدن موى سر باشد شانزدهم آنكه در وقت كشتن
گوسفند اين دعاى منقول را بخواند يا قوم انى برئ مما تشركون انى وجهت وجهي
للذي فطر السماوات والأرض حنيفا مسلما وما انا من المشركين ان صلوتى ونسكي
ومحياي ومماتي لله رب العالمين لا شريك له وبذلك أمرت وانا من المسلمين اللهم
منك ولك بسم الله والله أكبر آنگاه نام طفل را ببرد وگوسفند را ذبح كند هفدهم
آنكه اعضاى آن گوسفند يا شتر را از هم جدا كنند چه شكستن استخوانهاى آن مكروه است
هجدهم عقيقه كردن طفل بعد از بالغ شدن به جهت خود اگر داند كه پدر عقيقه
أو نكرده است نوزدهم مبارك باد گفتن كسى را كه فرزندى به هم رسيده باشد براي أو
بيستم خوردن به زن حامله را چه در حديث آمده كه هر زن حامله كه به بخورد طفل
أو خوبروى وخوش طبع باشد بيست ويكم خرما خوردن زن حامله در وقت ديدن
نفاس چه از حضرت أمير المؤمنين عليه السلام منقول است كه فرزند أو در اين حالت از حكما
گردد ودر بعضي أحاديث وارد شده كه اگر رطب خورد فرزند أو حكيم شود بيست ودوم
پيچيدن طفل به خرقه سفيد واما آن شش امر مكروه أول كنيت كردن أبو القاسم
طفلى را كه نام أو محمد كرده باشند وبعضي از مجتهدين اين را حرام مىدانند دوم نام طفل را
حكيم يا خالد يا حارث يا ضرار يا مالك كردن سيم كنيت طفل را ابوحكيم يا ابومالك
يا أبو عيسى كردن چهارم موى سر طفل را اندكى تراشيدن واندكى گذاشتن پنجم از
گوشت عقيقه پدر ومادر وجماعتى كه عيال ايشان باشند خوردن ششم استخوان
گوسفند يا شتر عقيقه را شكستن بلكه اعضاى آن را جدا نبايد كرد فصل پنجم
در بيان شير دادن طفل ومحافظت كردن أو ودايه گرفتن به جهت أو بدان كه چهارده امر
به شير دادن طفل ومحافظت أو ودايه أو تعلق دارد دو امر از آن واجب است وشش
امر سنت وشش امر مكروه اما دو امر واجب أول آنكه مادر طفل شيرى كه أول مرتبه از
پستان أو بعد از زاييدن بيرون مىآيد بخورد طفل دهد چه اگر آن طفل آن شير را نخورد
زنده نمىماند دوم اجرت آن شير بر پدر از مال خود واجب است به مادر دهد اما اجرت
شير دادن در مدت دو سال از مال طفل بايد داد واگر طفل مال نداشته باشد بر
پدر واجبست واما شش امر سنت أول آنكه شير دهنده مادر باشد چه بهترين
جامع عباسى ( فارسي ) — صفحة 304
مساهمون: الشيخ البهائي العاملي
ص٣٠٤