از آن وبعضي از مجتهدين ( 1 ) اين را جايز نمىدانند شانزدهم اجاره سگ شكارى وباز
وچرغ وپارس جهت شكار فصل سيم در احكام اجاره كردن بدان كه مستأجر
امين است پس با تلف كردن عين ضامن نيست واگر شرط ضمان كند در عقد فاسد
مىشود ( 2 ) ودر هجده موضع ضامن است أول با تعدى وتقصير وخلاف است ميانه
مجتهدين كه ضامن قيمت روز تقصير است يا روز تلف أصح آنست كه ضامن قيمت
روز تلف است دوم گازر اگر جامه را پاره كند ضامن است واگر جامه كسى را
به سبب اشتباه به ديگرى دهد نيز ضامن است سيم حمال اگر چيزى را بشكند
ضامن است چهارم ساربان ضامن است چيزى را كه تلف كند پنجم ملاح
اگر در حفظ كشتى تقصير كند ضامن است ششم طبيب هفتم كحال هشتم
بيطار نهم أجير آنچه را عمل كرده اگر جهت گرفتن اجرت نگاهدارد وتلف شود
ضامن است دهم معلم أطفال اگر چه براي تأديب أطفال را بزند به حدى كه به جنايت
رسد ضامن است يازدهم كسى كه ختنه مىكند اگر قطع حشفه كند يا بي اذن
ولى طفل أو را ختنه نمايد وسرايت كند به جنايت طفل ضامن است دوازدهم اگر كسى را
به جهت كندن دندانى كه درد كند اجاره كنند وأو دندان صحيح را بكند ضامن است
سيزدهم خياط آنچه را ضايع كند از جامه ضامن است چهاردهم طباخ آنچه را ضايع
كند ضامن است پانزدهم جولاه آنچه را ضايع كند ضامن است شانزدهم خباز
اگر نان را بسوزاند ضامن است هفدهم چوپان گوسفند اگر خواب كند وغافل شود
وتقصير كند در حفظ گوسفندان آنچه ضايع شود از گوسفندان ضامن است هجدهم
حمامى اگر چيزى به أو سپارند وأو در حفظ آن تقصير كند وتلف شود ضامن است واگر
ميانه موجر ومستأجر نزاع واقع شود در أصل اجاره قول قول منكر اجاره است با
قسم ودر رد كردن آن قول قول مالك است با قسم ودر هلاك شدن متاع قول قول
مستأجر است با قسم ودر كيفيت اذن در فعل قول قول مالك است ودر قدر اجرت قول
قول مستأجر است ودر مدت اجاره قول قول موجر است ودر تعدى قول قول مستأجر
است مطلب دويم در بيان عاريت دادن وامانت نزد كسى سپردن ودر
آن دو فصل است فصل أول در عاريت دادن وآن عقدي است جايز وهر يك
هامش
( 1 ) فرمايش بعض از مجتهدين أحوط است صدرا دام ظله
( 2 ) ضمان در بعض از اين هجده موضع محل تأمل است يا محتاج به تفصيل است صدر دام ظله العالي