ششم كفاره خلاف كردن سوگند وآن آزاد كردن بنده است يا طعام دادن يا
جامه دادن ده مسكين واگر از اين هر دو عاجز آيد سه روز روزه داشتن هفتم كفاره
خلاف كردن عهد وآن مانند كفاره ء خلاف كردن سوگند است وبعضي از مجتهدين
برآنند كه اگر عهد روزه است كفاره آن چون كفاره افطار ماه رمضان است
واگر غير صوم است مثل كفاره سوگند خوردن است هشتم كفاره كندن زن گيسوى
خود را وخراشيدن روى خود را در مصيبت وآن مثل كفاره سوگند خوردن است
نهم كفاره كسى كه جامه خود را از براي مردن فرزند خود يا زن خود پاره كند وآن چون
كفاره سوگند خوردن است واگر چه زن متعه باشد اما اگر از براي كنيز يا جهت غير
مصيبت پاره كند كفاره ندارد وبعضي از مجتهدين اينها را نيز حرام مىدانند
دهم كفاره كشتن مسلمانى بنا حق عمدا وكفاره آن كفاره جمع است يعنى هر سه
خصال كفاره در آن واجبست يازدهم كفاره افطار روزى از ماه رمضان
بر چيزى حرام چه نزد أكثر مجتهدين در آن نيز هر سه خصال كفاره واجبست
دوازدهم كفاره كسى كه زن شوهر دار يا زنى را كه در عده باشد نكاح كند آنست
كه از أو مفارقت كند وپنج من گندم به وزن تبريز تصدق نمايد وبعضي از مجتهدين
اين را سنت مىدانند سيزدهم كفاره جماع كردن با زن خود در حالت حيض وآن
در أول حيض يك دينار است يعنى يك مثقال شرعي طلا ودر وسط حيض نصف دينار
ودر آخر حيض ربع دينار وبعضي از مجتهدين اين را نيز سنت مىدانند واگر با
كنيز در حالت حيض دخول كند در هيچ حال كفاره ندارد چهاردهم كسى كه
سوگند به برائت از خدا ورسول وأئمة عليهم السلام خورد وخلاف آن نمايد ده مسكين
را طعام دهد واستغفار كند پانزدهم كفاره كسى كه نذر روزه معينى كند
واز آن عاجز آيد آنست كه دو مد به مسكين تصدق كند وبا عجز از آن به هر چه استطاعت
داشته باشد صدقه دهد وبعضي از مجتهدين كفاره را در اين صورت ساقط
مىدانند شانزدهم كفاره كسى كه پيش از گذاردن نماز خفتن خوابش بر دو بعد از
نصف شب بيدار شود آنست كه آن روز را روزه دارد واگر عمدا به خواب رفته باشد
يا نماز غير خفتن باشد اين حكم ندارد چه روايت در اين صورت وارد نشده هفدهم
جامع عباسى ( فارسي ) — صفحة 196
مساهمون: الشيخ البهائي العاملي
ص١٩٦