تخطي إلى المحتوى الرئيسي

رجال و مشاهير اصفهان ( الاصفهان ) ( فارسي ) — صفحة 99

مساهمون:

ص٩٩
تصحيح اشعار از اشخاص دانشمند جهت ضبط ، فابجان برحسب عادت تعريب معلوم مىشود كه باوجان باشد .

احمد بن محمّد حافظ سلفى

ابو طاهر احمد بن محمّد از اولاد ابراهيم سلفى ابراهيم كه داراى لب دو شقه بوده است عجم او را سه‌لبه مىگفتند و در تعريب سلفى شده [ است ] . لقب حافظ صدر الدّين است از اشخاصى است كه حفظ حديث بسيار نموده ، مذهب شافعى داشته بزرگان و مشايخ حديث را ملاقات كرده ، در اطراف بلاد در طلب حديث و فقه سير و گردش‌ها كرده تا وقتى به اسكندريه رسيد و اقامت جست . از اطراف ، طلاب علم نزد او مجتمع شدند و ابو الحسن على بن سلار وزير ظافر عبيدى جهت او مدرسه در اسكندريه بنا نمود كه در آنجا تدريس مىكرد . جماعت بسيارى از او اجازهء روايت حديث گرفتند . در اصفهان سنهء چهارصد و هفتاد و كسرى متولد شده ، و در اسكندريه سنهء پانصد و هفتاد و شش وفات نمود .

احمد بن علويّه كرّانى اصفهانى

داراى كتاب « * » . . . بوده و منادمت احمد از آل ابى دولف عجلى را داشته . از مشايخ صدوق است و دعاى عديله را در منتهى المقال نوشته كه از منشآت اوست ، و داراى رسايلى است ، و هم قصيده‌اى داشت [ بالغ ] بر هزار قافيهء سين . وقتى ابى حاتم سجستانى اين قصيده را ديد تعجّب نموده به اهل بصره خطاب
هامش
( * ) در اصل ناخوانا