مولانا شرف الدّين على يزدى معمّايى
از بزرگان علما و عرفاى زمان خود بوده . موقعى كه ميرزا سلطان محمّد ، نبيرهء ميرزا شاهرخ از احفاد امير تيمور گوركان ، در اصفهان حكومت داشته ، مولانا از خواص اصحاب او بوده است .
و وقتى به ميرزا سلطان محمّد مىگويد :
پير است چرخ اختر ، بخت تو نوجوان * آن به كه پير نوبت خود با جوان دهد
و به مدلول اين شعر ، ميرزا سلطان محمّد بر مخالفت جدّ خود مصمّم شده ، در اصفهان دعوى سلطنت مىكند و بعد هم به هواى تسخير فارس و غيره مىافتد .
ميرزا شاهرخ اردويى حركت داده ، به اصفهان مىآيد جهت تنبيه سبط خود . در ملاقات با مولانا شرف الدّين ، بعد از سرزنش و ملامت كردن ، او را به هرات روانه مىسازد . و كتاب " ظفرنامه " مشتمل بر وقايع يوميّهء امير تيمور گوركان تأليف معروف اوست كه بنا به خواهش شاهرخ ميرزا پرداخته شده است .
در " روضات الجنات " از " رياض العلماء " نقل است كه شرف الدّين از بزرگان علماى شيعه بوده است و قصيده نامبرده را شرح نموده ، و او را معمّايى مىگفتند ، زيرا چنانچه در اكثر علوم فايق بوده است ، در انشا و معمّا و لغز هم استيلا داشته ، حتى اينكه پارهاى اوّل تدوين كتاب در علم معمّا را نسبت به او دادهاند . و نزد سلاطين گوركانيه عظمت و احترام بسيارى داشته است ، و تاريخ اكمال كتاب ظفرنامه " صنف فى شيراز " مىباشد ، مطابق هشتصد و بيست و هشت . و وفات او را سنه هشتصد و سى نوشته . درصورتىكه ميرزا شاهرخ در هشتصد و پنجاه به اصفهان آمد و مولى شرف الدّين على يزدى را همراه اميرزاده