در تأليفاتش مساعدت مىنمودند ، به نحوى كه خود مجلسى عنوانى را ذكر مىكرده و سايرين بيانات و توضيحات او را تمام مىساختهاند . بعضى توجيه كردهاند كه نوشتن متن اخبار و ادعيه را فقط مجلسى به سايرين محوّل مىساخته و خود او باز اين را هم مراجعه مىنمود .
سيّد نعمت اللّه جزايرى در " انوار نعمانى " در توجيه حديث " لو علم الناس ثواب زيارت الحسين فى نصف الشعبان الخ " ، نوشته كه در مجلس مجلسى بوديم با جماعتى ، مرا خواب برد ، وقتى بيدار شدم كه در وجوه معنى حديث گفتگو بود . . . الخ . از اينجا مستفاد مىگردد كه قطعا تأليفات بهطور ادارى و مجلس اجتماعى شده ، مثل اينكه مطالب رجاليه محوّل به ميرزا عبد اللّه افندى بوده و توضيحات علمى محوّل به سيّد جزايرى و جميع احاديث موكول به شيخ عبد اللّه بن نور اللّه بحرينى و غيره به غيرهم و شخصى و بهطور انفرادى نبوده است .
سلاطين صفويه نيز مساعدتهاى كافى به او داشته [ اند ] ، مانند اينكه وقتى مجلسى ، مهياى تأليف بحار شد و از كتب قديمه تفحص مىنمود ، شنيد كه كتاب مدينه العلم [ شيخ ] صدوق در بعضى از شهرهاى يمن موجود است ، مجلسى مطلب را به سلطان اظهار نمود ، سلطان يكى از اركان دولت را به سفارت نزد پادشاه يمن فرستاد با هداياى بسيار جهت تحصيل آن كتاب .
و نيز پادشاه ، بعضى از املاك خود را مخصوصا وقف نمود بر مدد نوشتن كتاب بحار . راوى اين خبر سيّد عبد اللّه جزايرى شوشترى كه از اولاد سيّد نعمت اللّه جزايرى است و احفاد او در اصفهان سادات شوشترى از علما [ ى ] شهشهان معروف هستند . پس از نقل اين خبر نوشته كه روزگار در زمان مجلسى براى اهل علم ، جوان بود و با اهل علم مساعدت مىنمود ولى ما ، در زمان پيرى [ به دنيا ] آمديم كه با ما اهل علم مساعدت ندارد ، و اين شعر را نوشته :
رجال و مشاهير اصفهان ( الاصفهان ) ( فارسي ) — صفحة 483
مساهمون: مير سيد على جناب
ص٤٨٣