ملّا حسين كرمانى
از مشايخ علماى زمان خود و شاگرد حاج شيخ محمّد باقر النجفى بوده است . زمان او ، امر قضاوت و محاكمات شرعيه اصفهان ، تقريبا منحصر به محضر او بود ، به سبب آنكه غالبا خود متداعيين را جهت مرافعه حاضر مىساخت و تدبيرات عالى داشت در امر قضاوت ، كه كمتر نسبت خطا به او داده مىشد علاوه بر آنكه شخص پاكدامنى بود . وفات او در سنهء هزار و سيصد و سى . از آثار او مسجدى است در محلهء گلبار اصفهان .
كلامى
با وجود قيافهء عجيب و مهيبى كه داشته ، به ظرافت طبع و خوشصحبتى همهكس را خوش مىداشت . چنانچه در آتشكده « * » مىنويسد : روزى در بالاى تختگاه هارون ولايت كه در انتهاى ميدان كهنه واقع است ، با شاه صفى از سادات گلستانهء آن شهر نشسته بودند براى تفرّج . اتّفاقا مهتر ملك سرناچى در نقارهخانه مشغول زدن ساز و سرنا مىشود . برحسب عادت كه موقع زدن سرنا خم و راست مىشوند خم مىگرديد . كلامى ، به شاه صفى از روى خوشطبعى گفت كه مهتر ملك با شما است تعظيم مىكند . سيّد سادهلوح باور كرده روز بعد كه مهتر ملك را ملاقات كرده عذرخواهى نمود . از اوست :
نه از مستى است مايل هر طرف قد چو شمشادش * گرانى مىكند از بار دلها سرو آزادش
هامش
( * ) آتشكده ، ص 180 - 979 .