مأخوذ از نابغهء زمان پدر او ميرزا محمّد حسين خان است بسيار جالب توجّه مىباشد 151 ، و حتّى در اين دورهء انقلاب نيز وجاهت او برقرار مانده ، بهعكس سايرين .
ميرزا محمّد حسين ذكاء الملك فروغى
در سنه هزار و دويست و پنجاه و چهار در اصفهان متولّد شده 152 از رجال ادب قرن چهاردهم . در نثر فارسى صاحب آثار بلند است ، مدّت ده سال از هزار و سيصد چهارده الى يكهزار و سيصد و بيست و پنج ، روزنامهء " تربيت " را در طهران مىنگاشت . مقالات بسيار و ترجمههاى شيرين از او باقىمانده است كه ترجمه كلبهء هندى ، و عشقِ و عفت و جلد اول تاريخ ساسانيان تأليف رولسن انگليسى از آن جمله مىباشد . سنهء يكهزار و سيصد و بيست و پنج در طهران وفات يافت .
چندين كتاب ديگر به اسامى ديگر نيز تأليفش منصوب به اوست ، مىتوان گفت كه اسلوب قلم شيرين او ، اثرى در طرز نويسندگان ايران داده است .
فرهنگ ( شاعر )
از متأخرين " مجمع الفصحاء " است . نامش آقا محمّد على . شغلش تذهيب كتاب و داراى اخلاقى مهذّب بوده . كتابى در مطايبه نگاشته موسوم به " طرب الاحباب " . « * » از اوست :
غير سروقد او كاورد زلف مشكبار * سرو را هرگز نديدستم كه آرد مشكبار
هامش
( * ) مجمع الفصحاء . ج 2 ، ب 2 ، ص 840 .