او در اصفهان بنا گذارد و محلّ تدريس او بود . مدرسهء ديگرى هم در جنب مسجد شيخ لطف اللّه براى ملا عبد اللّه ساخت ، و ملا عبد اللّه تدريس او را به عهده شيخ لطف اللّه ميسى واگذار كرد ، ليكن امروز - سنه 1343 قمرى - اثرى از آن مدرسه باقى نيست .
قبل از آمدن ملا عبد اللّه به اصفهان نوشتهاند ، كه كليه طلبه به پنجاه نفر نمىرسيد ، بعد از آمدن ملا عبد اللّه و شهرت مجلس درس او با مراتب علم و تقوايش باعث شد كه طلّاب از اطراف به اصفهان آمدند ، و عدّه آنها در زمان ملا عبد اللّه به هزار نفر رسيده بود .
ظاهرا علمايى كه قبل از آمدن ملا عبد اللّه در اصفهان بودند مانند شيخ بهايى و مير محمّد باقر داماد و غيرهما ، به سبب مراوده دربار سلطنت گرفتار كارها و امورات ديگرى بودند كه مجال نداشتند از براى تدريس ، تشكيل حوزهاى دهند ، و اگر درسى مىگفتهاند بهطور خصوصى بوده است .
ملّا عبد اللّه را شاهعبّاس فوقالعاده احترام و تعظيم مىكرده است ، و او شاه را ترغيب كرد كه كليّه املاك خود را وقف چهارده معصوم نمايد .
ملا عبد اللّه همهء روزهاى سال را روزه مىگرفت و شبها بيدار بود ، خود او در وقت نصيحت و اندرز دادن به فرزندش اظهار داشته كه وقتى مشايخ من در جبل عامل مرا مأمور نمودند كه عمل به فتوا و رأى خود كنم ، - از آن به بعد - ديگر هيچوقت مرتكب امر مباح بلكه مندوبى نشدهام تاكنون ، حتّى خوردن و آشاميدن و خوابيدن و نكاح را . ( امر غريبى است ) !
وقتى صاحب مدارك به نجف مىرود كه ملّا عبد اللّه هم در آنجا بوده ، با همهء علما مراوده مىنمايد غير از ملا عبد اللّه ، علّتش را گفته بوده است كه چون ملّا عبد اللّه اعتماد به اخبار آحاد نمىكند نزد من مبدع شمرده مىشود ، و پيغمبر از مراوده با مبدع نهى نموده .
رجال و مشاهير اصفهان ( الاصفهان ) ( فارسي ) — صفحة 319
مساهمون: مير سيد على جناب
ص٣١٩