اين شعر از امثال ساير است ، وفات او در يك هزار و سيزده .
ميرزا سيّد محمّد شمس الادباء
از متأخرين " مجمع الفصحاء " « * » فرزند حاج سيّد رضى لاريجانى كه از حكما و عرفا و زهّاد معروف بوده . در سنهء هزار و دويست و پنجاه و سه در اصفهان تولّد يافته ، تا اوايل جوانى در اصفهان تربيت شده ، پس از آن مهاجرت به طهران نموده داماد حكيم الهى گرديده و به توجّهات او داراى كمالات صورى و معنوى گشت .
در دربار ناصر الدّين شاه رتبه عالى پيدا نمود . قصايد عربى و فارسى زيادى انشا كرده . از اوست :
دو شوخ نرگست اى ترك ، روز و شب مستند * دو ساحرند و مشعبد كه هر دو همدستند
دو رستمند كمانشان به پشت و تير به پيش * براى خستن دلها بسى قوىدستند
به باغ حسن ، چو سروت به دلبرى برخاست * به جاى خويش صنوبرقدانش بنشستند
شميم
اسمش ميرزا محمّد حسين ، فرزند ميرزا عبد الكريم ، اجداد او از شيراز به اصفهان مهاجرت نموده و او در اصفهان تولّد يافته ، تحصيل مراتب علمى را كرده ، خط شكسته را خوب نوشته ، در زمان نادر شاه به منصب قضاوت عسكر
هامش
( * ) ر . ك : مجمع الفصحاء ، ج 2 ، ب 1 ، ص 3 - 462 .