سال از اواخر عمر مرحوم شيخ انصارى اعلى اللّه مقامه كه باقى بود ، حاضر درس آن مرحوم مىشدند و پارهاى از مسايل غامضهء فقه را كه محل امتحان و مزال اقدام علما است از ادله مستنبطه بهطور اجتهاد نويسانيده و پس از ده سال بامر والدش مراجعت به اصفهان نموده و متأهل شده ، و پس از شش ماه مجددا مراجعت به نجف اشرف نموده و مجددا پنج سال ديگر از جهت تكميل مراتب قوهء اجتهاديه توقّف مىنمايد . تا بالاخره از مرحومين سابق الذكر آقاى ايروانى و آقاى مازندرانى مجاز مىشوند و مراجعت به وطن مألوف نموده كه مقارن مىشود با فوت والد ماجدش . پس از آن مجلس تدريس مهمّى تأسيس نموده كه اغلب از طلّاب محصلين فاضل آن عصر در حوزه درس ايشان حاضر و استفادههاى علمى مىكردند ، و اوّل كسى كه در اصفهان فرائد مرحوم شيخ انصارى را تدريس نمودند جناب ايشان بودند .
مراتب بذل و سخاوت و بسط يد ايشان فوقالعاده مهم بود . چنانچه قسمت مهم دارايى پدر را كه به ارث به ايشان رسيده بود در مدّت عمر خود به ارحام فقير از سلسلهء خود و به طلّاب محصلين از اهل علم و مستحقين از اهل محل بذل و بخشش نمود . در اين اواخر عمر كه نتيجهء علم و عمل است ، اختيار عزلت بر شهرت نموده و مشغول عبادات و طاعت الهى از واجبات و مستحبات ، و تارك مكروهات ، و قرائت دعوات بودند ، و غالبا اوقات خود را صرف مطالعهء تفسير و اخبار اهل بيت مىنمودند .
در سنهء هزار و سيصد و سه با اهل البيت به عتبهبوسى حضرت ثامن الائمه عليه السلام مشرف شدند ، و قريب يك سال مشغول زيارت و عبادت و مطالعهء اخبار بودند . در آنجا هم از جناب حجة الاسلام آقاى آقا ميرزا عبد الرحيم بروجردى مجاز و مخاطب به خطاب " يا يحيى خذ الكتاب " شدند . بعد از مراجعت از مشهد مقدس بيشتر از پيشتر عروج به مقامات عاليهء تقوى نمودند و
رجال و مشاهير اصفهان ( الاصفهان ) ( فارسي ) — صفحة 311
مساهمون: مير سيد على جناب
ص٣١١