شيخ الاسلام مىشود كه هنوز سنه 1343 قمرى باقى است .
در اين سلسله عالم ، معروف ظاهرا همان شخص اوّل بوده ، دو نفر ديگر را هم كه اشاره شد از اهل علم و فقاهت بودهاند ، ليكن سايرين داراى آن مقام نشدهاند .
از خصايص منصب شيخ الاسلامى اين خانواده اين بوده است كه آنچه طلاق در اصفهان داده مىشده است در محضر شيخ الاسلام بوده است ، شيخ الاسلام هر زمان تا زمان ميرزا عبد اللّه كه اين خصوصيت باقى بوده است هفتهاى دو روز معين كرده بوده است ، و از عدول شهر در مجلس او حاضر مىشدهاند و در آنجا طلاق واقع مىشده است ، اين احتياط ظاهرا انحصار طلاق در محضر مخصوص و مجمع عدول ، از زمان شاهعبّاس ثانى شروع شده است .
براى پرهيز از اينكه طلاق صورى بىحقيقت واقع نشود كه اسباب بىبركتى و خشكسالى و آفات ديگر معتقد بودهاند مىشود ، چه زنى كه حقيقتا طلاق داده نشود و شوهر كند معصيت زنا را دارا خواهد شد با آثار آن .
بعد از ميرزا عبد اللّه كه ميرزا رحيم به امر ديوانخانه و عضويت آن از طرف علما مشغول شد ديگر معلوم مىشود اعتنايى به اين مسأله نمىداده است كه شخص قاضى آنوقت « * » . . .
اين منصب اختصاصى طلاق گفتن در محضر خود را با اجراى عقد نكاح از سلطنت وقت كه ناصر الدّين شاه بود فرمانى صادر نمود ليكن از خانوادهء شيخ الاسلامى خارج شد و جاى ديگرى مقرر نگرديد .
وفات سبزوارى در سنهء هزار و نود و جنازهء او حمل به مشهد شد و مقبره او در آنجا معروف است .
هامش
( * ) در اصل ناقص است .