كوفه داشته كه حضرت مجتبى ( ع ) به او توسّل جسته در روز ساباط .
در ابتدا زيدى بوده پس از آن امامى گشته و در اين موضوع كه مناقب ائمهء آل على باشد با مثالب مخالفين آنها ، كتابى وضع نمود كه در نظر اهالى كوفه كه وطن او بوده كار بزرگى آمده و او را نصيحت مىكردند كه كتاب را از كوفه خارج نسازد ، ليكن او جهت خودنمايى پس از اينكه تحقيق نمود از شهرهايى كه اهل آنجا بر ضدّيت شيعه سختتر و معروفتر هستند و معلوم كرد كه اهل اصفهان در اين خصوص شهرتى دارند ، متوجّه اصفهان شد و كتاب خود را در آنجا تدريس كرد .
علماى قم « * » ، مانند برقى و ديگر معاريف از قم به نزد او آمدند و خواستار شدند كه اين كار را موقوف سازد و در قم سكونت نمايد ، امّا او نپذيرفت و در همانجا اقامت داشت تا حدود سنهء 283 وفات نمود . در شرح حال او قريب پنجاه مجلد كتاب از تأليفات او معروف است كه آنها متضمن تاريخ و حوادث و تفسير و حكم و آداب مىباشد . معروف آنها كتاب " غارات " « * * » است .
ميرزا حسين خان ثمر انصارى
زادهء ميرزا محمّد على مستوفى وزير مؤيد الدوله طهماسب ميرزا ، از خانوادهء ميرزا سلمان جابرى انصارى وزير سلطان محمّد صفوى ، فرزند مقامى ميرزا حبيب اللّه خان مشير الملك انصارى . تولّدش در سال هزار و دويست و هشتاد و چهار در اصفهان ، نياكانش كه مرجع امور دولتى بودند در زمان شاهعبّاس از شيراز به اصفهان پايتخت ايران مهاجرت و در آنجا سكنى گزيدند .
هامش
( * ) در اصل قوم
( * * ) - ر . ك : الذريعة . ج 16 ، ص 1 .