شاه اصفهان در محراب بيرون دست چپ نگاشته است : " كتبه محمّد رضا الامامى الاصفهانى سنهء هزار و هفتاد و هفت " . و از تواريخ كتيبههاى آن برآيد محمّد رضا الامامى نسبت به ساير خوشنويسان معاصر خويش عمر طولانى نموده ، زيرا در درب مسجد شاهعباس كه پس از اتمام مسجد شيخ لطف الله كه در سنه 1012 تمام شده ، خطّ او موجود و بدون تاريخ است نوشته است كه : " كتبه محمّد رضا الامامى " ، تا آنجايى كه در بيرون محراب نوشته : " كتبه محمّد رضا الامامى سنه هزار و هفتاد و هفت " .
از اين قرار شصت سال كتابت كتيبهها را آن هم به خطّ ثلث جلى مىنموده و بهترين يادگارى از براى ابناى وطن قدرناشناس 33 خود نموده . « * » در مسجد شيخ لطف الله در محراب به خطّ نستعليق نوشته است : " عمل حقير فقير محتاج رحمت خدا . محمّد رضا بن استاد حسين بنّاى اصفهانى هزار و هيجده " .
اين محمّد رضا الامامى معلوم مىشود مير عماد و على رضا عباسى و عبد الباقى و محمّد صالح را كه همه از مشاهير خوشنويسان بوده [ اند ] درك كرده ، چنانچه از فيض اشفاقات شاهانه شاهعباس و شاه صفى و شاهعباس ثانى و شاه سليمان محروم نگشته و در بيشتر معابد و مساجد و مدارس و كاروانسراها و عمارات سلطنتى اين ملوك كتيبههاى ثلث جلى نگاشته چهرهنما . وفات محمّد رضا امامى هزار و هشتاد و چند بوده [ است ] .
علينقى امامى اصفهانى
فرزند محمّد محسن امامى ، ابتدا نزد پدر تعليم خطّ گرفت تا در استادى اشتهار يافت و خطّ ثلث جلى را نيكو نوشت و به امر شاه سلطان حسين صفوى
هامش
( * ) ر . ك . پيدايش خطّ و خطّاطان ، ص 8 - 217 .