اشراق فريدنى ( شاعر )
نامش ميرزا عبد الرزاق ، فرزند حاج سيّد محمّد فريدنى . از شعراى زمان ناصر الدّين شاه . به اندازهء قابليت تحصيل كمالات كرده ، مدّتى را در اصفهان و طهران سرخيل قلاشان بود ، دعوى همه علوم را مىنمود حتّى شمشيرزنى ، عاقبت به هندوستان رفت و هندو شد . چندى را در شيراز ، قبل از آن در منزل صاحب مجمع الفصحاء مىزيسته . « * » از اوست :
از خدا برگشتگان را كار چندان سخت نيست * سخت كار ما بود ، كاز ما خدا برگشته است
و نيز :
چون شاخ خشك نى ثمر ستم نه سايهاى * آتش به من زنيد كه در خورد آتشم
ميرزا زين العابدين اشرف الكتاب
در خط نسخ طورى خوش نوشت كه حقيقتا مايه افتخار زمان خود شد ، و قرآنهاى خط او را مبلغهاى گزافى هديه مىگذارند . تخته زيارتنامهاى جهت يكى از امامزادههاى اصفهان نوشته و در آخر مىگويد كه متجاوز از يكصد سال تاكنون از عمرم رفته و از بركت قرآننويسى محتاج به عينك نيستم . وفات او در سال هزار و دويست و نود و شش واقع گرديد .
جمال الدّين جواد اصفهانى
ابو جعفر محمّد بن على بن ابى منصور وزير صاحب موصل بوده ، جدّ او
هامش
( * ) ر . ك . " مجمع الفصحاء ، ج 2 ، ب 1 ، ص 134 " .