ما را كه جا به كنج قفس خوش بود چه غم * گر باغبان به باد دهد آشيان ما
و نيز :
كوثر كه جنّت راست . چو اشكى است كاندر آرزو * گاه خرام قد او از چشم طوبى ريخته
ملّا على اكبر اژهاى
فرزند محمّد باقر از اهل اژه رويدشت كه اجه گفته مىشود . مراتب معقول و منقول را نزد اساتيد بزرگ تحصيل كرده ، اهل منبر و موعظه و تدريس حكمت و فقه بوده ، داراى مرتبهء قناعت و زهد ، در مسجد على امامت مىكرده [ است ] .
تأليفاتى در انواع عبادات و نوافل دارد . وفاتش در سنهء هزار و دويست و سى و دو ، امامت مسجد على ميدان كهنه هنوز در اولاد او باقى است . « * »
اسعد بن عبد القاهر
محقّق فاضلى است . از مشايخ : محقّق طوسى و شيخ ميثم بحرانى و سيّد ابن طاوس از او بسيار نقل و روايت مىكنند ، مانند كفعمى . از مصنفات او ، و - شيخ الوفاء در شرح دعاى صنمى قريش مشهور است و كتب ديگر .
اسماعيل بن محمّد بن فضل طلحى تيمى
از اكابر علماى رجال و صاحب كتاب " سير سلف " كه در فنّ خود معروف است مىباشد .
هامش
( * ) ر . ك : " تذكره القبور " ، ص 7 - 26 .