اخراجش نمود . به سبب آنكه از صوفيه بود ، مجلسى حكم به تبعيد او كرده [ بود ] .
در سنهء هزار و صد و سى و چهار بدرود زندگانى نمود ، گويند ملّا زعفرانى مراد محمود غلجايى افغان مكرر مىگفته ما هروقت قصد آمدن ايران مىكرديم در عالم واقعه شيرى مانع مىشد تا شبى ديدم كه آن شير از اصفهان بيرون رفت ، فورا سوار شديم آمديم تحقيق نموديم همان شب بوده كه مولانا را از شهر بيرون بردند .
بالاخره در نزديك رودخانه منزل ساخت در كنار پل حسن بيك در راه تخت پولاد قبر اوست ، و چون معروف است كه هركس سر قبر او فاتحه بخواند شام به خوردن پلو موفق مىشود ، آن را قبر پلويى مىگويند .
و در جنب قبر او ميرزا محمّد سعيد اردستانى متخلّص به فدا ، كه نيز شخص عالم بوده مدفون است . تعبير ديگر آنكه قبر او كه نزديك پل بوده پلى گفته شد و در اثر كثرت استعمال پلويى گشته . اولاد و احفاد او در يزد و غيره هستند .
پير جمال اردستانى
صاحب تصانيف از نظم و نثر مىباشد ، در هشتصد و هفتاد و نه وفات يافته ، مقبرهء او در جوشقان « * » اردستان معروف است ، و اولاد او در آن بلوك به درويشى و شاعرى هنوز معروف هستند .
پير جمال الدّين محمّد مريد پير على اردستانى است ، نزد او تحصيل مراتب معنوى نموده ، در ولايات سياحت كرده ، صاحب چندين هزار بيت است .
گويند پس از شيخ عطار در نظم و مثنويات كسى از اهل حال با وى برابر نيست .
هامش
( * ) در اصل جشوقان .