796 محيط فراهانى
اسم شريفش ميرزا معصوم و خلف الصدق ميرزا عيسى مشهور به ميرزا بزرگ قائممقام مرحوم بوده در همهء كمالات بر همگنان خود مقدم و معاصرين را مسلم بوده در سنهء 1230 در سن شباب بهسوى روضهء رضوان شتاب جسته اين چند بيت از نتايج طبع اوست :
تغزل قصيده در مدح خاقان صاحبقران طاب ثراه
اى طرهء يار آفت دلهاى پريشان * از چيست كه دايم چو منى بىسروسامان
مفتون به كهاى اى همه دلها به تو مفتون * بىجان ز چهاى اى همه جانها ز تو بىجان
مارى تو كه بر گنج گهر سازى مأوا * يا ابر كه بر ماه فلك سايى دامان
روزى كه همىرويد از خاك چه روين * وقتى كه همىبارد از ابر چه قطران
هم پشت سمك خسته به پيكار چه زوبين * هم راه ملك بسته ز پرواز چه پيكان
پوشد چو ملك درع و نشيند چو به شبديز * مهريست به البرز و سپهريست به خفتان
و له ايضا
روزى كه چرخ بارد آشوب رستخيز * روزى كه خاك آرد زلزال واپسين
يك قوم را ز نخوت چون آسكون خروش * يك قوم را به ذلت تا آسمان انين
از هول رزم خاك شود در صدف گهر * از شور جنگ سنگ شود در رحم جنين
او در كمين خروشان چون رعد در بهار * او بر به زين غريوان چون شير در عرين
ماهى است گشته طالع از طرف كوهسار * يا روى او پديد ز خفتان آهنين
گيرد چو خامه از پى ايجاد نظم و نثر * گويى به دشت باد پراكنده ياسمين
امروز در زمانه به تصديق راستان * بر زمرهء ادب تويى استاد راستين
حشمتتر است زان رو كز طبع مايهور * هر لحظه جنت آرى مشحون به حورعين
از گوشووار و خاتم فيروزهيى چه فخر * انگشت دلفريب و بناگوش نازنين