مثل سگ بود كه باشد كور * كودكان چارچشم دانندش
در مذمت ندماى ملوك جاهل گفته
چه بايد بهر آداب نديمى * دگر بر جان و دل منّت نهادن
زبان كردن بنظم و نثر جارى * ز خاطر نكتههاى بكر زادن
كه بازآمد همى كار نديمى * بسيلى خوردن و دشنام دادن
و له
خيرگانى چو ناصرخسرو * كرده خود را لقب حميد الدّين
لقب آن برين چگونه سزد * كه . . . آن به از محاسن اين
و له
بود آنكس كه باستاد درين راه علوم * ننهد از پى شاگردى كردن گردن
همچو مرغى كه خروسش نبود بيضه نهد * جوجه نتواند از آن بيضه برون آوردن
بسر به خاك كريمان رفته رفتن به * كه سوى درگه اين مهتران عصر بپاى
از آنكه هيچ ازين مهتران ز بيش و ز كم * روا نگردد در هيچ حال حالتوارى
اگر شفيع كنى خاك آن كريمان را * روا كند به همه حال حاجت تو خداى
اگر بمانند اين مهتران بدين سيرت * چگونه عمر گذاريم واى بر ما واى
رباعى
يكچند بكودكى نجيب مأبون * مىداد چو هر شش پسرش خوشخوش . . .
چون پير شد و حال شدش ديگرگون * آورده دكان . . . فروشى بيرون