زرتشتنامه داراى 1570 بيت و تاريخ نظم آن سال 647 يزدجردى است ؛ چنانكه خود گويد :
چهل و هفت با ششصد از يزدگرد * همان ماه آبان كه گيتى فرد
من اين روز آذر گرفتم به دست * به آبان چو بر جشن بوديم مست
شب خور نوشتم من اين را به كام * به دو روز كردم مرور اهتمام
2 . ارداويرافنامه : نام منظومهء ديگر زرتشت بهرام پژدو است . خود شاعر در پايان زرتشتنامه از آن ياد مىكند :
به گفتار ارادى ويراف رنج * ببردم كه آن بود آگنده گنج
كتاب ارادويرافنامه با بيت زير آغاز مىشود :
سردفتر به نام پاك يزدان * نگهدار زمين و چرخ گردان
پس از يك ديباچهء دوصفحهاى از ستايش خدا آفرينندهء عالم و آدم فصلى در مناجات دارد كه به اين بيت آغاز مىشود :
بزرگا ! قادرا ! پاكا ! خدايا ! * به گيتى بندگان را رهنمايا !
و با درخواست تقديس و تبرّك در حيات اخروى به پايان مىرسد :
به گيتىّ و به مينو دار نيكو * دل زرتشت بن بهرام پژدو
اصل داستان با اين بيت شروع مىشود :
شهنشاه اردشير از فرّ دادار * گرفت آن پادشاهى را سزاوار
در جزو اين كتاب داستانهاى ديگرى از شاعر ثبت شده كه هريك منظومهاى جداگانه محسوب مىشود .
3 . داستان چنگرنگهاچه : كه نام حكيمى هندى است و مباحثهء او با زرتشت ، پيغمبر ايران ، و محكوميت دانشمند هندى است ؛ چنانكه مىگويد :
به هند آن را حكيمى بود خواجه * كه او را نام بد چنگر نگهاچه