و پوشيده نماند كه نگارش اين صحيفه هنگامى از خامه سرزد كه حواس آشفتهتر از اوراق خزانى و هوش پريدهتر از رنگ گل زمستانى بود ، خواست كه به بهانهء فسانه خاطر را به مشغله دارد تا از گرانبارى الم روى در سبكى دارد « 1 » لاجرم در پريشانى ارقام و آشفتگى كلام كه بىدرنگ بر زبان خامه جارى شده معذور تواند بود .
چون در استقصاى مطالب ، جمعيت خاطر ناگزير است بسا باشد كه بعضى از ياران معاصر بل دوستان معاشر در وقت سرعت تحرير از خاطر كسير محو و منسى شده باشد . در اين قصور خارج از مقدور « 2 » معاف و معذور است و در ايراد اشعار اگرچه اختصار منظور است امّا بسا باشد كه به دو بيت و كمتر از آن اقتصار كند به سبب اينكه هنگام تسويد مسوده ، شعر هيچكس حتّى كه يك بيت در نظر و حاضر نداشت هرچه به قلم آمده از ظهر خاطر است در اين ارخاء « 3 » طبع و ارتحال و تفرقه بال انصاف داند كه مساعدت حافظه چه « 4 » مقدار تواند بود . و از كسى كه شعرى ياد نبود به مجرد ذكر نام « 5 » اكتفا نمود تا از جريدهء اخوان بيرون نماند .
و در اين مختصر ، زياده بر اين رعايت ترتيب را لازم نديد كه منقسم به دو فرقه نمايد : فرقهء اولى : در ذكر علماى اعلام ؛ فرقهء ثانيه : در بيان ساير انام .
و به « 6 » دوستان كرام ملتمس است كه هرگاه به نظر اشفاق و اعطاف درنگرند به دعاى مغفرت يادآرند .
نسأل اللّه الغفران انّه الجواد المنّان .
هامش
( 1 ) . تا فكر آن بار الم روى در سبكى آرد .
( 2 ) . خارج از مقدور نيز معاف .
( 3 ) . در اين انزجار طبع .
( 4 ) . چند .
( 5 ) . در نسخهء « پ » كلمهء نام حذف شده است .
( 6 ) . در نسخهء « پ » حرف « به » حذف شده است .