پيچ و تاب موج دارد در هواى گوهرى * آنكه دريا را ز هر گرداب راهى سوى اوست
تا به لب بحر سرشكم اختر تبخاله داشت * حلقهء گرداب رقص شعلهء جوّاله داشت
* * *
تا به وصف خط مشكينش رقمپرور شود * چون سر زلفش قلم فوارهء عنبر شود
جلوهاش در چشم عارف مىزند موج ظهور * ماه من پنهان اگر چون آب در گوهر شود
ديوان وى برجاى مانده و مشخصات آن به شرح زير است : « 1 »
دانشگاه 166 / 2591 : مجموعهء آقا محمّد معينا اردوبادى مورخ 1104 گزيدهاى است ( ص 730 - 733 متن و هامش ) [ ف . دانشگاه 9 : 1406 ]
منابع : تاريخ ادبيات در ايران ، ذبيح اللّه صفا ج 2 ، صص 1330 - 1333 الذريعه . آقابزرگ تهرانى . ج 9 / 4 ، ص 1230 ؛ روز روشن . محمّد مظفّر حسين صبا . ص 852 ؛ رياض الشعرا . عليقلى خان واله داغستانى . ذيل نام نورس دماوندى ؛ رياض العارفين . آفتاب راى لكهنوى . ج 2 ص 301 ؛ فرهنگ سخنوران . عبد الرسول خيامپور . ص 619 ؛ فهرست دانشگاه تهران . محمّد تقى دانشپژوه ج 9 ص 1406 ؛ فهرست نسخههاى خطى فارسى . احمد منزوى . ج 3 ص 2587 ؛ منتخب الاشعار .
مردان عليخان مبتلا . ص 109 ؛ نصرآبادى . محمّد طاهر نصرآبادى . ص 407 ؛ نگارستان سخن .
نور الحسن بن محمّد صديق . ص 134 .
( 57 )
* ص 198 زايراى شوشترى ( مرگ : 1126 ه . ق « 2 » )
در تذكرهء شوشتر اين گونه از وى ياد شده است :
هامش
( 1 ) . فهرست نسخههاى خطى فارسى ، احمد منزوى ، ج 3 ، ص 2587 .
( 2 ) . الذريعه . آقابزرگ تهرانى ج 9 / 2 ، ص 400 .