شرح زير است : « 1 »
- تهران ، دانشگاه 151 / 2591 : ضمن مجموعهء آقامحمّد معينا اردوبادى مورخ 1104 ( ص 675 ) [ ف . دانشگاه 9 : 1405 ]
منابع : تذكرة الشعرا . محمّد عبد الغنى خان . ص 25 ؛ خزانهء عامره . غلامعلى آزاد بلگرامى . صص 150 - 151 ؛ الذريعه . آقابزرگ تهرانى . ج 9 / 1 ص 130 ؛ روز روشن . محمّدمظفر حسين صبا . ص 103 ؛ رياض العارفين . آفتاب راى لكهنوى . ج 1 ص 108 ؛ شمع انجمن . محمّد صديق حسن خان . ص 80 ؛ صحف ابراهيم . على ابراهيم خان خليل . ص 22 ؛ فرهنگ سخنوران . عبد الرسول خيامپور .
ص 80 ؛ فهرست كتابخانهء مجلس . عبد الحسين حائرى ج 9 ص 1405 ؛ فهرست نسخههاى خطى فارسى . احمد منزوى ج 4 ص 2703 ؛ كتابهاى چاپى مشار . خانبابا مشار . ص 1507 ؛ منتخب اللطايف . رحيم عليخان ايمان . ص 110 ؛ مؤلفين كتب چاپى ( فارسى و عربى ) . خانبابا مشار . ج 2 ص 1340 ؛ نصرآبادى . ميرزا محمّدطاهر نصرآبادى . ص 455 - 456 .
( 38 )
* ص 180 ميرزا حسن غيور
صاحب رياض الشعرا او را اين گونه وصف مىكند :
از اعزّه دار الامان كرمان و در كمالات نادرهء دوران بود . به آن فطرت و حدّت شعور كمتر ديده شده و در صنايع لطيفهء غريبه بىهمال بود . خط شكستهاش بر خطوط استادان خط نسخ كشيده .
مدّتى به وزارت گرجستان مأمور و در ميان دد و دام تصديع تمام كشيده باز معاودت به طرف وطن مألوف خود نموده اكثر اوقاتش صرف انشاى شعر و صحبت مستعدان مىگشت ، شعرش كمال رتبه و چاشنى دارد ، مثنوى خوبى در بحر مثنوى مولوى گفته گويا در همان بلده به جوار ايزدى پيوست . اين چند رباعى ازوست :
انديشه ظلم بر ضعيفان نكنم * هرچند رسد نفع به من آن نكنم
گويند مشو ز زخم من خون هرگز ؟ * من خانهء عنكبوت ويران نكنم
هامش
( 1 ) . فهرست نسخههاى خطى فارسى ، احمد منزوى ، ج 4 ، ص 2703 .