ما يعتريه 1 ) من الاحوال و قد مرت 2 ) الاشارة الى انه 3 ) لا يوجب التفاوت فيما نحن بصدره 4 ) و يأتى له 5 ) مزيد بيان فى اثناء الاستدلال على ما هو المختار و هو اعتبار التلبس فى الحال وفاقا لمتأخرى الاصحاب و الاشاعره و خلافا لمتقدميهم و المعتزله و يدل عليه 6 )
1 ) ضمير به ماى موصول برمىگردد و منظور از ماى موصول هم اقوال مختلفى است كه بر مشتق عارض مىشود .
2 ) قبلا در دو جا اختلاف مبادى را مطرح كرده بودند ، اول در خلال مقدمه اول ( و اختلاف انحاء التلبس حسب تفاوت ) دوم هم در مقدمه چهارم
3 ) اختلاف مبادى
4 ) ضمير به ماى موصول برمىگردد و منظور اين است كه آيا مشتق در متلبس بالفعل وضع شده يا نه
5 ) براى همين مطلب
6 ) بر مختار ما كه همان وضع مشتق در خصوص متلبس بالفعل باشد . « 1 »
هامش
( 1 ) - قبل از اينكه وارد ادله آخوند براى اثبات قول خود مبتنى بر وضع مشتقات در اخص شويم نكتهاى را بيان مىكنيم :
در چند سطر پيش بيان كرديم كه بحث اصلى مشتق درباره اين است كه آيا مشتق در اخص وضع شده يا در اعم ، حال مرحوم آقاى نائينى در اينباره مىفرمايند : بحث اصلى مشتق ( يعنى اينكه مشتق در اخص وضع شده يا در اعم ) منوط به بساطت يا عدم بساطت آن است ، البته منظور از بسيط يا مركب بودن مشتق در اينجا بحسب تحليل عقلى است و الا معلوم است كه مفهوم مشتق مركب از مفاهيم تفصيله نيست بلكه مفهوم مشتق « ذات ثبت له المبدأ » مىباشد و قائل به تركب مشتق وحدت مفهوم را قبول دارد . اجور التقريرات جلد 1 صفحه 95
جناب آقاى خوئى ابتدا فرمايش استاد خود يعنى ميرزاى نائينى را توضيح داده و مىفرمايند : -