شريفه « 1 » ايشان كلمه مبارك « 2 » اللّه مفهوم مىشد و در اين اثنا يكى از صلحا و زهاد كه به اين طريق « 3 » مناسبتى چندان نداشت نزديك ايشان نشسته بود ، بلند گفت « 4 » ، لا إله الا اللّه ، لا إله الا اللّه ، ايشان بدست مبارك « 5 » به دهان او اشارت كردند كه لا إله الا اللّه مگوى خدمت مولانا عبد الغفور عليه الرحمة و الغفران حاضر بودند ، وى را گفتند « 6 » كلمه اللّه گوى ، وى بلند گفت ، اللّه ، اللّه ، ايشان به ابروى مبارك « 7 » خود اشارت كردند كه همين كلمه گوى ، يعنى اين نه مقام نفى و اثبات است ، بلكه مقام اثبات صرف « 8 » است ، همچنين اللّهگويان نفس مبارك ايشان منقطع شد و روز يكشنبه هفدهم ماه نعش ايشان را به خيابان بردند و خاص و عام شهر و ناحيت « 9 » هرى در صحراى عيدگاه بر ايشان نماز گزاردند و بر تخت مزار در عقب مرقد منور حضرت مولانا سعد الدين قدس سره « 10 » دفن كردند و بعد از چهار ماه صورتى واقع شد « 11 » كه بعضى « 12 » اصحاب ايشان ابرام كردند و ايشان را از آنجا « 13 » بحوالى مزار فايض الانوار حضرت شيخ الاسلام ، عبد اللّه انصارى قدس سره « 14 » به گازرگاه بردند و در « 15 » حظيره كه خدمت مولانا براى خود ساخته بودند ، دفن كردند و بعضى « 16 » اكابر در تاريخ وفات ايشان اين قطعه فرمودند :
« قطعه » « 17 »
شيخ روجى كه بود ز استحقاق * زبده عارفان روى زمين
كرد پرواز از نشيمن خاك * روح پاكش به اوج عليين
هامش
( 1 ) - بر : شريف ايشان
( 2 ) - مج : مباركه
( 3 ) - چپ : به اين طريقه ، مج : به اين طريقه مناسبت
( 4 ) - مى : گفت كه
( 5 ) - مى ، چپ : مبارك اشارت به دهان او كردند كه ، مج :
مبارك اشارت به دهان او كردهاند كه
( 6 ) - مى : وى را گفتهاند
( 7 ) - مى : به ابروى خود
( 8 ) - بر : اثبات صرفه است
( 9 ) - مج : نواحيت
( 10 ) - مى : قدس اللّه سره
( 11 ) - مى :
واقعه شد
( 12 ) - مج : كه بعض
( 13 ) - مج : ايشان را بحوالى
( 14 ) - مى : مج :
قدس اللّه سره
( 15 ) - مى : و در آنجا حظيره كه خدمت ، مج : و در حظيره كه ساخته بودند دفن كردند
( 16 ) - مى : ، و بعض
( 17 ) - مج ( قطعه ) ندارد .