تخطي إلى المحتوى الرئيسي

غاية السؤول في شرح كفاية الأصول ( فارسى ) — صفحة 212

مساهمون:

ص٢١٢
لابد فى الرجوع اليه 1 ) فيما ذكر من كونه 2 ) واردا مورد البيان 3 ) كما لا بد منه 4 ) . . . و بدونه 5 ) . . . و قد انقدح بذلك 6 ) و قد انقدح 7 ) 1 ) اطلاق 2 ) اطلاق 3 ) علاوه بر اينكه متكلم بايد در مقام بيان باشد بايد ساير مقدمات حكمت هم فراهم باشد 4 ) مورد بيان و ساير مقدمات حكمت 5 ) مورد بيان بودن و ساير مقدمات حكمت 6 ) دومين ثمره ، ثمره‌اى است كه ميرزاى قمى بيان كرده‌اند

[ دومين ثمره بحث صحيح و اعم درباره اجمال يا اهمال خطابات شارع مىباشد ]

7 ) دومين ثمره ، ثمره‌اى است كه ميرزاى قمى بيان كرده‌اند و آن عبارت است از : اگر خطابى از ناحيه شارع مقدس صادر شود و مولى در مقام اجمال ( عمدا تمام مقصود خود را بخاطر وجود مصالح بيان نكند ) و يا اهمال ( بيان كردن حكم فى الجمله ) بود ثمره ظاهر مىشود به اين صورت كه در اين‌گونه موارد اگر در شرطيت يا جزئيت
هامش
- از جهت اطلاقات وارد در كتاب وجود ندارد ، زيرا اين اطلاقات مثل ( اقيموا الصلاة ) در مقام تشريع صادر شده نه در مقام بيان اجزاء و شرائط مؤثر در صلاة ، در نتيجه ثمره ياد شده كالعدم مىباشد و تمام اين مطالب بحسب اطلاقات لفظيه بود كه بيان كرديم ، اما بر حسب اطلاق مقامى بر فرض تماميت چنين اطلاقاتى بنابر هر دو قول هنگام شك در دخيل بودن شئى در مأمور به مىتوان به آن متمسك شد ( نهاية الافكار جلد 1 صفحه 96 ) نعم فى التمسك بالاطلاقات اشكال تقدم وجهه ، و لكن الاشكال بالتمسك بالاطلاقات مطرد على جميع المسالك ، فلا ينبغى جعل مسئلة التمسك بالاطلاقات من ثمرات الصحيح و الاعم ، بل تختص الثمره بالرجوع الى الاصول على عكس ما ذكره فى الكفايه من اختصاص الثمر بالتمسك بالاطلاقات ، فتأمل جيدا ( فوائد الاصول جلد 1 صفحه 79 )