جامع جمعى صفات كمال مخلوقاتند پس جامعيت صفات كمال ، مقتضى آن است كه
منشأ حمد كه آن اظهار صفات كمال است در مظهر او بر وجه مبالغه واقع شده باشد و
لهذا اسم مبارك آن حضرت هم محمد است .
و چون وجود حضرت مهدى ( عليه السلام ) نقطهء ختميهء دائرهء امامت و ولايت است ، هر آينه او
جامع جميع صفات كمالات ائمهء عظام خواهد بود و رسول خدا ( صلى الله عليه وآله ) بدين معنى اشاره
فرموده است كه اسم او مطابق اسم من باشد و كسى از اين سخن ، توهم نكند كه لازم
مى آيد كه " مهدى " از ساير ائمه أفضل باشد زيرا كه جامعيت او بر صفات كمال لازم نيست
كه موجب افضليت باشد بنابر آنكه مىتواند بود كه هر يكى از اوصاف در افراد ائمه كمال و
اشتدادى داشته باشد كه در مظهر جامع آن ، اشتداد نداشته باشد . يكى او را وصف
جامعيت باشد و ايشان در هر دو صورت در غايت كمال باشند تحقيق اين سخن ، آن است
كه نقطهء ختميه دائرهء كار او همين است كه دائره را كامل مى گرداند ، چون دائرهء كامل شد
همه نقاط مساويند و بر هر يك صادق است كه مبدأ دائره و منتهاى آن مى توانند بود ،
همچنين وجود حضرت مهدى ( عليه السلام ) خاتم دائرهء امامت است و بعد از آن كه او ختم كرد ،
تمام اجزاى دائره متساوى شدند و ميان ايشان تفاوت نيست و هر يك مبتداى دائره و
منتهاى اويند و فضيلت كمال همه ، يكى است .
وجود حى و حاضر :
و از اينجاست كه حضرت پيغمبر فرمود كه ميان پيغمبران تفاضل مكنيد و مگوييد
كه كدام افضل از كدامند ؟ و حال ائمهء اثنا عشر هم همچنين است و لذا هرگز ميان ائمه
كسى تفاضل نكرده و حكم ننموده است كه كدام افضلند ، بلى هر كدام كه به مبدأ متعال
نزديكترند ايشان را فضل و شرف مقدم هست و از اين تمثيل و توضيح ظاهر شد كه حق
آن است كه حضرت مهدى ( عليه السلام ) متولد شده و امروز موجود است زيرا مقتضاى اكمال دين
حضرت محمد ( صلى الله عليه وآله ) كه بر حسب مقتضاى * ( أليوم أكملت لكم دينكم . . . ) * حكم به وقوع آن
شده آن است كه همچنان كه دائرهء نبوت به وجود آن حضرت كمال يافت ، دائرهء امامت كه
قرينهء نبوت است ، هم كمال بيابد تا اكمال دين محقق شده باشد و اگر كمال دين تا آخر