است بدانچه امام را بدان قائم بايد بود . و اين اشاره است به الطاف آن حضرت نسبت به
بندگان در مدت غيبت و اين كه آن حضرت از دنيا غافل نيست و غائب بودنش نه از آن
قبيل است كه در سرداب پوشيده باشد و آنجا نشسته است ، بلكه در اطراف عالم در سير و
حركت است و در هر زمان از او لطفى نسبت به دوستان ظاهر مى گردد . و آن حضرت
منتظر زمان ظهور است تا چون رخصت دهند او را جهت قيام بر مردمان ظاهر گردد و
آثار امامت و خلافت او به مردمان مى رسد و زمين را از عدل و احسان پرگرداند همچنان
كه از جور پر گردانيده شده است . او داناى صاحب قدرت است . اين اشاره است به اتصاف
ذات آن حضرت به علم و قدرت كه اصل جميع كمالات است زيرا كه حضرت مظهر موعود
است و بايد كه او را جامعيت كامله باشد و منشأ جميع كمالات اين دو صفت است ،
خصوصا در وجود امام كامل خاتم وارث الصفوة المصطفوية .
او وارث صفوت و برگزيدگى مصطفوى ست يعنى اين صفوت و برگزيدگى را از رسول
خدا ( صلى الله عليه وآله ) به ارث برده است .
سپس " ابن روزبهان " زير عنوان " معناى ختم ولايت مهدى ( عليه السلام ) " مىافزايد :
" بدان كه حضرت مهدى ( عليه السلام ) نسبت به ائمه و اولياء نسبت خاتم الأنبياء را دارد
نسبت با انبياى گذشته در آن كه جامع جميع صفات كمال سابقيان باشد و وارث
كمالات خاصهء هر يك به قدر استعداد ، همچنان كه حضرت خاتم الأنبياء جامع جميع
صفات كمال پيغمبران متقدم بود و حقيقت معنى ختم آن است كه نقطهء منتهاى دايرهء
نبوت و امامت منطبق شود بر نقطهء مبدأ و دايرهء و هر آينه كه نقطهء منتها چون منطبق
شود بر نقطهء ابتدا دايرهء تمام گردد " .
بايد دانست كه نقطهء ختميه در دائره نبوت حضرت پيغمبر ( صلى الله عليه وآله ) ختمى مرتبت
مى باشد و او جامع جميع صفات نقاط دائره است كه وجودات انبياء و مرسلين است و به
وجود مبارك آن حضرت ، صفات جميع انبياء اثر دارد و ظاهر شد و دايرهء نبوت به وجود
آن حضرت تمام گشت و آن حضرت را " محمد " نام بود و معنى " محمد " مبالغه در ستوده
شدن است زيرا كه چون آن حضرت ، جامع جميع صفات كمال انبياء باشد كه ايشان
چهارده نور پاك ( فارسي ) — صفحة 1873
مساهمون: عبد الرحيم عقيقي بخشايشي
ص١٨٧٣