چهارده نور پاك ( فارسي ) — صفحة 1952

مساهمون: عبد الرحيم عقيقي بخشايشي

ص١٩٥٢

51 . عظائم الوزر ، ممن قد تمسكه * لا ريب في أنها أدنى من اللمم 52 . إكسير ذنب قليلا من ولايته * وحبه صير الاثام كالرمم 53 . يا رب ! لاتسلبنى حبه أبدا * قلبى فثبت ، ولاتجعل بمخترم 54 . روحى وأرواح ما في الكون ، منك فدا * متى تقول لهذا المعوج ، إستقم 55 . لم يأن يا نجل طه ! أن تقوم إلى * نجاة دين ، لقد أنضى من الصلم 56 . يا غرة الدين ! ضاع الدين واندرست * آثاره وبناء الشرع ، في هدم 57 . قد اعلنت بدع في الدين ، جارية * قد ظل منها ، نياط القلب في صرم 51 . گناهان بزرگ از كسانى كه به او تمسك مىجويند ، شكى نيست كه كوچك تر و پائين تر و حقيرتر از گناهان صغيره و ملامتها و شماتتها مىباشد . 52 . اندكى از إكسير ولايت آن جناب ، گناهان را تبديل به حسنات مىكند و كمى از ولايت آن جناب و محبت او ، معاصى را همانند خاك فرو ريخته مىدارد . 53 . پروردگارا ! هرگز دوستى و محبت او را از قلب و دل من سلب منما و محبت او را در قلب من ضايع و تبار مساز ! 54 . روح من و ارواح هر آنچه در عالم وجود است فداى تو باد . چه وقت خواهى گفت به اين دهر كج و ناسازگار كه راست شو ؟ ( يعنى چه وقت ظهور خواهى كرد ؟ اى پدر و مادرم فداى تو باد ! 55 . اى نسل طه ( عليه السلام ) ! آيا وقت آن نرسيده است اينكه قيام ورزى به نجات بخشى دينى كه از كثرت اعداء و دشمنان ، بسيار نحيف و ضعيف گرديده است ؟ 56 . اى روشنگر دين ! دين تباه شد و آثار آن كهنه گرديد و بناى شريعت رو به خرابى و انهدام است . 57 . بدعتهاى جاريه در دين آشكار شد بدعتهايى كه بند قلب انسان از مشاهدهء آنها گسيخته مىشود .