22 . زيارت جامعه
يكى از سخنان و آثار بجا مانده از امام هادى ( عليه السلام ) متن مفصلى است به نام " زيارت جامعه "
مىباشد كه تاكنون شرح و ترجمههاى متعددى از آن به عمل آمده است ما قبل از ورود
به نقل آن پيش درآمدى در خصوص خود زيارت داريم كه مورد عنايت خواهد بود .
زيارت ، حضور جسمى و روحى زائر ، در پيشگاه مقام يا شخصيت مورد زيارت ، مىباشد و
اين عمل مستحبى ، يكى از شيوه هاى معمول فرهنگ شيعه مىباشد و امروز خود ، يكى
از سنن و سيرههاى معمول مجامع شيعيان درآمده است و همانند " روضه و روضه خوانى "
بلكه بالاتر از سطح آن ، يكى از ابزار تبليغى و فرهنگى شيعه گرديده است هر سال
هزاران نفر زائر مشتاق ، به سوى مدينه ، نجف ، كربلا ، مشهد ، قم و عتبات عاليات عراق
رهسپار مىگردند و روح جوياگر خود را با پيشوايان مورد زيارت ، پيوند مىدهند و در
تقويت و تحكيم مبانى اعتقادى و مكتبى خود ره مىسپرند و در وادى عشق گام
مىزنند .
زيارت در صورتى كه به وجه صحيح ، انجام پذيرد [ بر خلاف پندار جمعى از غفلتزدگان
از گروه وهابيت كه تفسير سوئى از زيارت و زيارتنامه دارند ] يكى از شيوه هاى تقويت و
إشراب روح ايمان و تقوى ، به فرد زيارتگر مىباشد چون زائر از طريق اولياء و ائمه
اطهار ( عليه السلام ) كه ره پيمانان راه معرفت و سالكان راه توحيد مىباشند خود را به خداى
متعال نزديك مىسازد و مىكوشد خود را به صورت آن بزرگوارانى بار آورد كه به زيارت او
شتافته است .
در واقع امر زيارت نوعى تجديد عهد و پيمان ، تقويت ايمان و ايجاد ارتباط جديد با
اولياء ، پيشوايان دين و راهنمايان مسير توحيد و يكتاپرستى مىباشد ، زائر همانند فرد
عاشق و دلباخته ، مىكوشد خود را با خواستهها و آرمانهاى مقام مورد عشق ، منطبق
سازد و خود را با آن حليهها و آرايشهاى مورد نظر محبوب ، آراسته گرداند تا مورد توجه
آن مقام محبوب و آن بزرگوار مورد زيارت ، قرار گيرد آن بزرگوارى كه وجود مقدس ، و
شخصيت متعالى او ، پاكى است و طهارت ، عصمت ، قداست ، ايمان ، و معنويت و مظهر
چهارده نور پاك ( فارسي ) — صفحة 1618
مساهمون: عبد الرحيم عقيقي بخشايشي
ص١٦١٨