از وجود مبارك امام هادى ( عليه السلام ) آثار و احاديث فراوانى در زمينه هاى تربيتى و علمى
رسيده است كه اين مختصر را ، گنجايش تمام احاديث منقوله نيست قسمتى از آنها را
گلچينى و در اختيار خوانندهء گرامى قرار مىدهيم .
17 . اطاعت پروردگار
" هر آنكس كه طاعت و فرمانبردارى پروردگار را پيش گيرد ، هرگز از غضب و خشم
مخلوق ، هراسى به دل خود راه نمى دهد " . ( 1 )
توضيح كوتاه : ترس و نگرانى از مردم به علت تخلف از راه راست و پيمودن راه خطا است
كه افزون بر ارتكاب معصيت ، پيگردهاى قانونى و مقررات عقوبتى را نيز به دنبال دارد .
فردى كه به طاعت خدا پرداخته است علاوه بر داشتن روح قوى و سالم ، چون راه راست
و درستى را پيموده است ، تشويش خاطر و اضطراب ندارد و خشم و غضب مردم هم در
برابر خشم الهى ، چندان اهميت ندارد عمده آنست كه خدا از انسان راضى و خشنود
باشد و بس .
18 . مذمت روزگار
" حسن بن مسعود گويد : عازم محضر امام هادى ( عليه السلام ) بودم در بين راه به زمين خوردم و
جراحتى به انگشت من رسيد و از طرفى ، با يك اسب سوار برخورد كردم كه شانه ام
سخت آسيب ديد . خون آلود ، وارد منزل امام ( عليه السلام ) شدم . با قسمتى از لباسهايم ، جراحتم
را پانسمان نمودند تا اينكه خون ، بند آمد . گفتم : امروز عجب روز شومى بود ، خداوند از
شر آن مرا نگهدارد ! امام فرمودند : شما كه هميشه با ما هستيد آيا صحيح است كه منطق
شما اين گونه بوده باشد ؟ گناه خود را به عهده ى ديگرى مىافكنى كه هيچ گونه تقصيرى
ندارد . مگر روزگار چه گناه و تقصيرى دارد كه آن را مورد شماتت قرار داده اى ؟
من يك باره به اشتباه و خطاى خود واقف گشتم ، عرض كردم : استغفار مىكنم و تصميم
مىگيرم كه ديگر از اين خطاها مرتكب نشوم . امام ( عليه السلام ) به سخن خود ادامه دادند و
هامش
1 . تحف العقول حرانى ص 361 .