ابوجعفر ثانى ( عليه السلام ) در پاسخ فرمودند : " اين حديث نيز مورد تأمل و نظر است ، چون
جبراييل و ميكاييل هر دو از فرشتگان مقرب درگاه الهى هستند كه هميشه در اطاعت
امر پروردگار به سر مى برند و لحظهاى به معصيت و نافرمانى او نپرداخته اند ، ولى آن دو
شخص هر چند اسلام آوردند ، ولى مدتى در شرك و بت پرستى بودند ، بلكه اكثر مدت عمر
آنان در بت پرستى سپرى شده است . پس چگونه ممكن است اين دو ، قابل مقايسه و
تطبيق باشند ؟ "
آخرين بار ، او از امام پرسيد چه مى فرماييد ، دربارهء مطلبى كه روايت مى كنند :
" شيخين ، آقايان پيران و سالخوردگان بهشتى هستند ؟ " امام در پاسخ فرمودند : " اهل
جنت همگى در سنين جوانى و نشاط به سر مى برند ، در ميان آنان پير و سالخورده پيدا
نمى شود تا آنان سروران پيران بهشتى بوده باشند و اين حديث را بنى اميه براى معارضه
با گفتار رسول خدا ( صلى الله عليه وآله ) جايى كه مى فرمايند : " حسن ( عليه السلام ) و حسين ( عليه السلام ) سروران جوانان
بهشتى هستند " . جعل نموده اند .
به اين ترتيب امام با كجرويها وكج انديشىهاى رائج ، مبارزه علمى نمود بى آنكه
خطرى او را تهديد نمايد ، يا گرفتار ، امواج تعصبات بى جا گردند .
سى هزار مسئله
هنگام رحلت امام رضا ( عليه السلام ) ، فرزند برومندش در سن خردسالى و كودكى بود و در
مدينه زندگى مى كرد . پاره اى از شيعيان در بغداد و ديگر شهرها ، به علت صغر سن آن
حضرت به عنوان امام به ترديد و شبهه افتادند و جمعى از شيعيان مانند : ريان بن صلت ،
صفوان بن يحيى ، محمد بن حكم و يونس بن عبد الرحمن و جمع ديگرى از علما و
افاضل شيعه تصميم گرفتند كه هنگام حج به حضور او شرفياب گردند و از نزديك تماس
پيدا كنند .
سيد مرتضى در عيون المعجزات مى گويد : " بيش از هشتاد نفر از فقهاى بغداد و
شهرهاى ديگر ، هنگام سفر حج روى اين تصميم ، به مدينه عازم شدند و در منزل معروف