تخطي إلى المحتوى الرئيسي

طبقات الصوفية ( فارسي ) — صفحة 615

مساهمون:

ص٦١٥
( 31 ) - الف : در پيش دكان وى را نديد ساعتى وى بيرون آمد . ب : ساعتى شد بيرون نمىآمد . د : در ساعت بيرون آمد . ( 32 ) - ج : آن مرد گفت وى را كه كجا بودى . د : آن مرد گفت كجا بودى . ( 33 ) - ج : « گفت » ندارد . ( 34 ) - د : درآمدم و ترا نديدم . ( 35 ) - الف : آن عجوز ديدى كه فراز آمد . ب : آن عجوزه را . د : آن عجوز كه ديدى ايدر آمد . ( 36 ) - د : فلان‌كس به يمن برفت . ( 37 ) - د : « يكى برفته بود » ندارد . ( 38 ) - د : و نماز كردم بر جنازهء وى و اين در راه . . . ( 39 ) - د : « خواهى » ندارد . ( 40 ) - د : و پاره‌اى . ( 41 ) - ج : « كه » ندارد . ( 42 ) - الف : به بلخ گذشتم . ( 43 ) - ب : + بيت . ج : مىخواند . ( 44 ) - د : چون . ( 45 ) - ج : گوى عاشقم . د : گوى عشقم . ( 46 ) - ج : فرا وى رسيد گفت . د : وقتى ديگر فراوى گفت . ( 47 ) - الف : و غلاف ار من مىفروشى ندانى كه از چه مىكنند . ب : و غلاف كه مىفروشى تو دانى . ج : و غلاف ار من مىفروشى توانى . د : غلاف‌ها ار من مىفروشى دانى . ( 48 ) - الف ، د : پسر وى ديده بود . ب : گفت كه . ( 49 ) - ج ، د : و شريف . ( 50 ) - ب : به رباط كرمان . د : به رباط كرمكان . ( 51 ) - ج : خضر بود عليه الصلاة و السلام . د : خداوند كرامات صحبت دار خضر عليه السلام . ( 52 ) - الف : و پير و پير شيخ الاسلام بود . ب : و مستجاب الدعاء و پير شيخ الاسلام آيد . ( 53 ) - الف : و ياران داشت جماعت . د : جماعت مستجاب الدعوة پير پير شيخ الاسلام ايد و ياران داشت جماعتى . ( 54 ) - ج : پير پارس . ( 55 ) - د : و بوالقاسم جنانه . ( 56 ) - الف : و پدر وى شيخ الاسلام . د : بو منصور بن محمد . ( 57 ) - ب : گفته كه . د : ابو المظفر ترمذى گفت كه . ( 58 ) - د : نيكى كرد . ( 59 ) - ج : بسته مىسود كنى . د : از هركه رسته بوى سود كنى . و « كه با ملك بسته بىسود كنى » ندارد . ( 60 ) - ج ، د : پيرى حكايت . ( 61 ) - ب : كه با محمد . د : گفت كه محمد . ( 62 ) - ب : عبد اللّه گازر بايندانى را ارادت سفر برخاست . ج : ارادت سفر خاست . د : گازر را به ابتداى ارادت بايست سفر خواست . ( 63 ) - ب ، د : « برخاست » ندارد . ( 64 ) - ب : در مسجد در رفته بود . د : به نيسابور رسيد در مسجدى رفت . ( 65 ) - ج : پاىها . ( 66 ) - ب ، د : كجا مىروى . ( 67 ) - د : « معلوم » ندارد . ( 68 ) - د : ضرورت شود بخواهم . ( 69 ) - ب : دوستر مىدارى . د : « ازين دو تن » ندارد . ( 70 ) - الف : گفت نه آنكه مرا چيزى دهد . د : يا آنكه ترا چيزى ندهد گفت آنكه چيزى دهد . ( 71 ) - ج : هنوز ناآمده . ( 72 ) - الف ، د : او را دوست بايد داشت . ( 73 ) - الف : كه ترا چيزى ندهد ترا ازو با خود مىخواند . ب : آنكه ترا . د : چيزى ندهد كه ترا چيزى دهد ترا ازو با خود مىآرد . ( 74 ) - الف ، ج : پس نه اين را از وى